نِواسِه شِمر…!! ( مسعود مشهدی )

پشت چراغ قرمز چهار راه ابوطالب وایستاده بودم صدای ضبط ماشین هم بلند بود…! ( رویایی دارم….رویای اّزادی….!) تندتند زردالو میخوردمُ دونه هاش رو هم پَرت میکردم تو خیابون…! پیرزنی که داشت از خیابون رَد میشد یه نگاهی به من کرد گفت: خدا ذِلیلِت کُنه اِلهی…ماه رمضون حَیایَم خوب چیزیه…نِواسِه شِمر…!!! اِلهی خدا هَمچی بِزنَت که نِفَهمی از کوجا خوردی…! و همینجور که نفرین میکرد و حواسش به من بود پاش لب جدول وسط بلوارگیر کرد و با سر اُفتاد توی فضای سبز….! با صدای بوق ماشین ها راه افتادم….! چراغ سبز شده بود….!

نِواسِه شِمر…!! ( مسعود مشهدی )

ک…و…ن پاره….!! ( مسعود مشهدی )

آقا یه بنده خدایی میره لواط میده ، با پولش دیگ میخره وقفِ مسجد میکنه … این وسط براش شبهه پیش میاد ، میره پیش ملای محل جریان رو تعریف میکنه….؟! ملا بهش میگه اون قبح به این حَسنه دَر ، این وسط فقط یه ک و ن پاره برا تو مونده … !!
.
.

حالا توی جریان هسته ای هم اون پول خرج کردن و پدر سوخته بازیُ شاخ شونه کشیدن و مدیریت جهانی به این خفت و خاری اخیر دَر ……! فقط یه ک… و …ن پاره ای برا ما ملت مونده و بس…!! حالا جالبه با این ک…و..ن پاره خوشحال هم هستیم…!!

ک…و…ن پاره….!! ( مسعود مشهدی )

سیزده به در ….! ( مسعود مشهدی )

_ کوجا رَفتِن شما سیزده بدر حاج خانُم…؟
.

_ ما رفته بودِم اِنا هَمی مُعین آباد….طِرَف سَّدِ کاردِه…! پارسال که رَِِفتِم طِرَف طُرقِبه بیزار رَفتُم از سیزده بدر…..اِنگار ریده بودَن به هَمی طرقبه بَسکه شُلوغ بود…..!
.
.

_ خوب بود حالا …؟ خوش گذشت….؟
.

_ ای جای شما خالی بَد نبود….مُستِراب نبود فقط آبجی ….! مویَم بی اَدَبی مِره اَزَم صُبحش نِرفته بودُم دَست به آب موندِه بودُم چیکار کُنُم….! مردا که خوب راحتن….! سرشه درمیارن شرشر مِشاشَن بعدَم فِشارش مِدَن راحت و پاکیزه…..ما چیکار کُنِم….!؟ خلاصه که هَمی دامادمایو عروسمایو دختَرُم چِدر نماز گیریفتَن دورُم نِشَستُم حالا مَگه شاشُم میامَد…؟ عروسمایَم هی کِرکِر مِخندید گفتُم رو اب بِخندی ایشالله به حق پَنش تَن….نِنه خودِتَم بود واز ایجوری مِخندیدی عایشه خانُم….!؟ خلاصه هرکار کِردُم نیامد که نیامد مویَم وَرخاستُم….!
.
.
.
دامادِما گفت بِرن دَم هَمی ویلاهه اونجه مُستِراب دِره….رفتم زنگ زدُم گفتُم مِشه بُرُم مُستراب حاج خانُم…؟ از پای زنگ گفت بفرماین دَره واکرد….! چی ویلایی…اَزی اعیونیا…! خلاصه یک زنِکه سانتی مانتایی آمد ماره بُرد در یک اتاقی گفت اینجه تُوالُته…! یعنی هَمی مُستراب خودما منظورش بود….اعیونا مِگن توالُت….! حالا از بخت سیاه مُو مُسترابش فرنگی بود…! گفتم حالا چیجور بشاشُم مو….! آمدم بیشینُم رو سنگ مُستراب افتادم توش همه جام نِجِست رَفت….! مویَم ورخاستُم هَم زود چِدِرمِه کیشیدُم دورُم زَدُم بیرون….! رفتم به پسرُم گفتُم هَمی الان موره بویِد بُبری خانه….نِماخام اَصن سیزده به در یالله…! طِفلی سوارُم کرد رسوندُم خانه …..موبَم زود رفتُم مُستراب خودِما هَمچی راحت رَفتُم که چی….هیچ جا مُستِراب خانه خودِ ادم نِمِره….! دِلُم نِماخاست دَربیام بَس که خوب بود….! به پسرُمَم گفتم تو برو مو نِمیام… بعدِشَم رفتُم حموم نمازُمه خاندُم الانم رادیونه برداشتم دیدُم مِگه الحمد لله تِوافق کردن دیگه…/
.
_ وا…..چبجوری حاج خانم….ما بُردِم یا اونا…/

.
.
_ والله گفتن ایران پلوره تو نیوم درست نِکُنه اب سنگینَم کسی نُخوره اینایم گفتن چشم….حالا قراره پُلوره تو چیز دیگه درست کنن آبم همی اب معدنیای خودماره بُخورَن…!
.
.
_به اونا چی مربوطه ما پلوره تو چی درست مُکُنِم….پناه بر خدا…! مُگم حالا همه چی خوب مِره حاج خانُم….عین دوره شاه خدابیامرز مِره…!

_خوب مِره حاج خانم جان مُنتها نه بره ما…..بره ما توفیری نِدره…..بره پلو خورا خوب مِره….! بره اب معدنی خورا…! ماها باید برم کَشکِماره بسابِم ایشکینه کشک بُخورم با اب حوض ابجی جان….!
.

_ وا….پس التماس دعا….!
.

_محتاجم به دعا ابجی جان…..!

سیزده به در ….! ( مسعود مشهدی )

جوش نَزِن حاج آقا جان…! (مسعود مشهدی)

_جوش نَزِن حاج آقا جان بِره قَلبِت خوب نیست بُخُدا…!

_ واز مِگه جوش نَزن…واز مِگه جوش نَزن…اِ….! خُب نِگا….! نِگا…! نِه یَک دِنه بادُم هِندی مُندِه نِه پسته نِه مَغز بادُم…! او وامُنده صاحاب بچه کوچیکَش هم دَره واکِردُم نِه سِلامی نه عَلیکی اَزَم لای پام عین قِرقی جَست زَد تو….! اَزَم اَوَلی که اّمَدَن ای بِچِگه رَفت سر ظرف آجیل تا وَختی ماخاستَن بِرَن…! بی صاحاب مُنده کاش فقط مُخُورد…! هَم عین مُرغ پال پال مِکِرد تو ظرف آجیل تا چِشمِش مُخُورد به بادُم هِندی یا پسته یا مغز بادُم یکی مُخُورد یکی مِکِرد تو جیبش….! هَمی ظرف شَکُلاته خودُم پُر کِردُم ها….تا تو رَفتی چویی بیریزی مُویَم خیر سَرُم رَفتُم مُستِراب تا آمَدُم دیدُم هَم یَکدِنه شَکُلات توش نیست…! اِ….اِ…اِ…اِ….تُف…!خِجالَتَم خوب چیزیه بُخُدا ها…خِجالَتَم خوب چیزیه…!

_جوش نَزِن حاج آقا جان بِره قَلبِت خوب نیست بُخُدا…!

_ واز مگه جوش نَزن…! چَنتا پُرتغال تو هَمی دیس بود حاج خانُم…؟ خُب بگو دیگه…؟ هَشتا پرتغال…هَشتا…! حالا چَنتایه حاج خانم….!؟ هم بِلَدی بِگی جوش نَزن حاج آقا جان…جوش نَزن…! مِرتِکه بَس که پُرتغال خورد از دِماغاش داشت آب پرتغال درمیامَد…! مُو نِمدِنُم اینا از سال قَحط درآمِده بودَن….!

_ جوش نَزِن حاج آقا جان بِره قَلبِت خوب نیست بُخُدا…!

_ واز مِگه جوش نَزن…! واز مگه جوش نَزن…!آخ….از شِرنیا نِگفتُم بَرات… هِی شِرنی خوردَن….هِی شِرنی خوردَن..آه…آخ…آخ….آخ قَلبُم….آخ قَلبُم…!

_ خدا مَرگُم بِده….حاج آقا جان چیکار رَفتِن…حاج آقا….؟خدا مُوره مرگ بِده اِلهی…حاج آقا….اییییییییی……نِنه جان….حاج آقا وَخِز تُوربُخُدا…..حاج آقا جان…؟! اَلو…..اَلو….اورجانسِه اونجِه….بی یِن که بَدبَخت رَفتُم….!!

جوش نَزِن حاج آقا جان…! (مسعود مشهدی)

نفس میکشی…….نفس….! (مسعود مشهدی )

توی این دید و بازدید های اجباری که رفتیم بعضی جاها عین مسجد بود….! یعنی قبل از اینکه مهمون بیاد دور تا دور پذیرایی تو پیش دستی ها میوه گذاشته بودن با یه مشت آجیل توی یه کاسه و چند دونه شیرینی نُقلی خونِگی…! حال و احوال و مَچ و موچ که میکردی باید میرفتی پُشت یکی از این اَقلام مینِشَستی و هنوز کونِت با زمین اِرتباط مَشروع برقرار نکرده سینی چایی زیر دِماغِته و تعارف ها هم شروع میشه…! بفرمایِن…بفرمایِن توربُخُدا…! آجیل بُخُورِن…آجیل حُسینیِه…!میوه پوست بِکِنِن…! شیرینیتاره نِخوردِن که…! زیر نِگاه صابخونه باید تند تند بُلُمبونی تا تعارف های عذاب اور نشنوی…! خوردن که تموم شد خُب با اجازه شما مرخص مِشِم…! کوجا …؟ نِشِستِن حالا…! ناهار بودن خُب…شام یَک چیزی دور هم مُخُوردِم…هَمَش تعارُفای چرت و اَلَکی…! نِه دیگه زحمت نِمِدم… ما نِمَک پرورده یِم…چند جایه دیگه هم باید بِرم…هنوز خانه عباس اقایو میمِنت خانُمَم نِرفتِم….! به دَم دَر نِرسیده صابخونه اسکناس ها رو طوری به بچه ها میده تا حتمن ماها هم ببینیم…! دست شما دَرد نِکُنه….چِره زَحمت میکیشن خُب…! قابل شُماره نِدره…! خُب خداحافظ….خیر پیش….بسلامت…! و بیرون که میای انگار از حموم بیرون اومدی…سبک میشی…! عین خری میمونی که بار سنگینی رو از روی پشتش برداشتن….نفس میکشی…….نفس….!

نفس میکشی…….نفس….! (مسعود مشهدی )

توت فَلَنگی…! (مسعود مشهدی )

_مامان جون توت فََلَنگی میخام…!

_ بیا بریم مامان جان از اون سوپری برات آدانس بخرم….!

_آدانس نمیخام توت فَلَنگی میخام…!

_ پفک برات بخرم پسرم…؟!

_پفک نمیخام توت فَلنگی میخام…!

_ پسَرَمه میخام ببرَمِش شهر بازی… بازی کنه….ماشین سواری کنه…!

_ماشین سواری نمیخام توت فَلنگی میخام…!

_ تفنگِته کجا گذاشتی مامان جون….نِگا او آقاهه کَچَله…!

_تفنگ نمیخوام….توت فَلنگی میخام…!

_پی پی نداری مامان…!؟

_پی پی نمیخام توت فلنگی میخام…!

_اونا کِخّه مامان…!

_کِخّ نیست…توت فَلنگی میخوام…!

_مامان پیشی رو نیگا کن چه نازه…!

_پیشی ناز نیست توت فَلنگی میخام…!

_هرکی توت فرنگی بخوره آمپولش میزنن…!

_ آمپولِش نمیزنن…توت فَلنگی میخوام…!

_ اونا فروشی نیست مامان جون…!

_ فولوشیه…توت فلنگی میخوام…!

_بیا بریم دیگه…!

_دستمو نکش توت فَلنگی میخوام…!

_دعوات میکنم ها….!

_دعوام نکن توت فَلنگی بِخَل…!

_مامان جون پول ندارم….آفرین پسر خوبم…قربونت برم…!………………..فداش بشم…!

_ خودم کال میکُنَم پول میالَم بَلات بعد توت فَلنگی بِخَل…!

_ باشه پسرم….پسرم آقاست…گله…!

_ اینا توت فَلنگی هاش کِخّه…هرکی بُخُولِه آمپولِش میزنن….!!

_آره مامان جون…آفرین پسرم…!

_ نیگا مامان پیشی چه نازه….زان…چه پیشی نازی….زان….زان….!!

_………………………….!

توت فَلَنگی…! (مسعود مشهدی )

بُقُران…دروغُم چیه….! ( مسعود مشهدی )

قبل از اینکه بَستن لوله جُرم باشه دلم میخواست لوله هام رو بِبَندَم اما وقتی پیش خودم تصور میکردم باید برم جلوی دکتر بکشم پایین منصرف میشدَم….! حالا هم که عَزم رو جَزم کردم برای بستن میگن زندون داره….!

داشتم برای یکی از دوستان اینارو درد دل میکردم که گفت: کاری نِدره که….الان مُگم دُکتر بیه بِبنده…! یک چیزی هم بدار کَف دستش و تا اومدم بگم کدوم دکتر موبایلش رو دراورد و شماره یکی رو گرفت باهاش خوش و بش کرد و گفت دکتر زود بیا به این ادرس کارت دِرُم و ادرس رو که داد قطع کرد….!ا

با تعجب گفتم کی بود…؟ گفت دکتره دیگه….! از هَمی کارای غیر قانونی مُکُنه….! نیم ساعت بعد از پنجره دیدم یه پژو پارس جلوی کارگاه ایستاد و یه اقایی پیاده شد…!

دکتر تقریبا پنجاه ساله بود با محاسن سفید و انگشتر عقیق به دست…! بعذ از خوشُ بِش گفتم دکتر ما اینجا فقط تیغ موکت بری اچار فرانسه و ابزار داریم….پس کو وسایلتون….؟ دکتر خندید و گفت: اینجه که نِمِشه….بویِد تو مطب بیهوش بشی…! گفتم: ای بابا …میگن همینجوری سرپایی هم میبندن که….! گفت: نِکُنه تو هم مِخی به دَرد مو دُچار بری…! مو پارسال خیابون طبرسی کلینیک داشتم یک روز یکی از دوستای دُکتُرما آمد اونجه هموجور سرپایی لوله های ماره بَست رفت…! یک ماهی که گذشت هم امپول زَنِمان حامِله رَفت هَم مُنشی درمانگاه هم خانم نظافتچیما….! بعدشم خواهر زَنِمان و اخرشم زن خودِما….!

با بُهت به دکتر نگاه میکردم و اون خنده کریهی کرد گفت: کُ….کش به جای ایکه لوله هامِه بِبِنده انگار رسوب گیری کِرده بود ….! گفتم : شوخی میکنی دکتر….! دکتر گفت: بُقُران…دروغُم چیه….!

بُقُران…دروغُم چیه….! ( مسعود مشهدی )