پراید …دو…!(3)

_ خدا مُوره مَرگ بِده اِلهی…پَس بِره چی از هَمو اول نِگفتی قربونِ او قَد و بالات بُرُم مُو….!!

_ حالا مگه فرقی هم میکرد برای شما…؟

_وا…..بَعله که فرق مِکِرد اِلهی قربون او قد و بالات بُرُم مُو….بَعله که فَرق مِکِرد…! خیلی فرق مُکُنِه که کی از عَقِب مِزِنه….! اَصَن شما تا زَدی به کونِ ماشین مُو با خودُم گفتُم دستش درد نِکُنِه هر کی زَد به عِقبما ….! بَس که از عَقِب خوب زَدی گفتُم خدا کُنه از جلویَم بِزِنه ایشالله…! عَقِب جلوی ما چی قابِلی دِره قربونِت بُرُم….شما اَصَن نَفت بیریز کربیت بِزِن آتیش بِده ای ماشینه …! فدای یک لاخ او موهای خوشگِلِت که آدم حَض مُکُنِه نِگا کُنِه با ای رَنگِ قِشَنگِش…!!

_ ببخشید…!!؟

_ وا…..شما بِبَخشِن مادر جان …کو واستا بیبینُمِت…! دورت بِگردُم اِلهی چِقَد مَقبولی تو …نِگا نِگا نِگا…دُختر شاه پَریون که مِگَن شُماره مِگن نِنه جان….! قربون او خدا بُرم چی آفریده…! چی چشمایی چی اَبرویای قِشَنگی چی لَبای غنچه ای …چی رنگِ ماتیکِت قشنگه که زِدی به لبات آدم حَض مُکُنه ….! قد و بالاشه نِگا …لا حُول وَلا ……! پوف….پوف….پوف…بِترکِه چشم حسود و بِخیل بِترکه اِلهی …!

_ ای بابا….چی شد ورق برگشت…؟ شما که میگفتین اقاتون جِرَم میده…؟

_وا…. مُو گفتُم…؟ مُو…؟ لال بُرُم اِلهی اگه هَمچی غِلَطی کِردُم….! آقاما خیلی هم خوشحال مِره شما زِدی به عِقب مُو…. اَصَن ای حِکمَت خدا بوده …بِگِردُم خداره….بِگِردُم…! آقاما اگه بِفَهمِه کی زِده به عقبِ مُو از خوشحالی بال دَرمیاره…از خدا مِخه به عَقِب اویَم بِزنی…!

_من که سر درنمیارم….یعنی هنگ کردم…!

_سر در می یِری لاله خانم جان که اِلهی پیشمَرگِت بُرُم…. سَردرمی یِری …!

_ شما اسم من رو از کجا میدونید…؟

_ مِدِنُم دیگه….! مِدِنی چیه اَصَن نِنه جان…حُجره آقای ما بَغل حُجره آقای شُمایه…! آقاما با اآقاتا حرف زِده که هَمی شَب جُمعه بِره اَمر خیر بِرِسِم خِذمَتِتا….حالا فهمیدی عَرُوسِ گلُم…؟ مایَم عین شما مُوندِما بالایه قربونت بُرُم مُو….! مِخِم با کسی وِصلَت کُنِم که مُوندِش بالا بِشه..کی از شما بهتر عَروُس گلُم…! اِسم بِچَم غُلامِه …بَعلِه ره که بگی غلامیتِه مُکُنه …خودش گفتِه دیگه بِهِم نَگِن غُلام… بگن چِنار…خُب چنارَم اِسمِه …! فردا صَفه مِذارَن بِره بِچَم که چنار رِفتِه به فلان جا…زشت نیست…؟ هَمی اِسمه از تو ماه پاره یاد گیریفتِه…! خلاصه هَمی شب جمعه خِذمَت مِرِسِم بِره شِرنی خُوری اگه خدا بِخه عروس گلم…!

_ حالا اُفتاد….هاهاهاهاها….هاهاها…! لاله اگه زن چنار بشه پَرپَر میشه حاج خانوم…خدافِض…!!

_ مُو نِفَهمیدُم بالاخره زَن چنار مِری یا نِمِری…؟

_ زَن غُلام چِنار نَمُرُم نِنه ….!!.هاهاهاهاها….هاهاهاها…..

_کو واستا بیبینُم…..واستا….خدامَرگم بده…اگه آقاما بفَهمِه….واستا….!!

5 thoughts on “پراید …دو…!(3)

  1. مسعود خان عزیز-این هم مثل بقیه نوشته های شما شیرین و البته غم انگیز یود.غم انگیز به دلیل اینهمه ظلم اجتماعی که بر ما رفته و اثراتش را در رفتار و تغییرات لحظه های در شخصیت و منش ما می توان دید-ضمن اینکه هر روز به ابتذال نزدیک تر میشویم.

  2. خارج از داستانت چنار بالاخره با لاله ازدواج کرداما پرپر شد:))
    کلک خوب این شبکه های بلادکفر را دنبال میکنی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s