_ جان ما…!

_ بُوقرعان…! یکیشا اِسمِش حمیده یکی فریده یکی یَم مَمَد…!

_ اِی وَل …اِی وَل…!

_ خلاصه اونجه خیلی تحویلِشا گیریفتَن …! مِگن یَکدِنه فیل شیشَک جلو پاشا قربونی کِردَن اِنداختَن تو دیگ شلُه…!

_ یَره مگه تو هِندَم شلُه مِدَن…؟

_ ها دِداش…منُتها گوشتش گوشت فیله دِداش نه بوزغَله …! اونایَم امام حسین دِرَن دِداش…! اَربعین دِرَن…سینه مِزنن…! تازه یکی از بیچه ها اونجا تو مِسچد یکدِفه لخت مِره مپره وسَط سینه مِزنه مِگه حسین / حسین / آقام حسین…! خلاصه هم نیم ساعت فقط مُگفته حسین / حسین /آقام حسین هندیا هم شور حسینی میگیرََشا سینه مِزنَن …! بعدِشم هندیا جمع مِرَن دور ای دِداشما مِگن عجب نوحه ای خواندِه هی…ما همه کف کِردَه هی…! بعد ای دِداشما نگاه مُکُنه میبینه همه ای هندیا کف کِردَن….!!

_ یَره خواهره مادر… ای ول دِرَن حَرضت عباسی …!

_ یک روز ای فریده رفته تو باغ یک هِندی موز دُزدی…! فِک کرده اونجه یَم باغ مَلِک آباده که برَن اَخکوک بُدزدَن…! خلاصه هندیا رختَن سرش بزننش داد زده مَمد کوجایی که فریدِته کوشتَن…! مَمد و حمیدَم مپرن وسط تیزی درمیارَن خلاصه با پینجه بُسک حسابی مِزنَن بیچه های هِنده…!

_ فریده که اسم دختره که …؟

_ فرید کُسخل جان…فرید…!

_ ها فهمیدُم….! دَمِشا گرم یَره…! بچه کوجای مِشَد هستن اینا دِداش اِقَد باحالَن…!

_یکیشان بچه تِلگرده …! یکی طُلاب … او یکی دیگه که سوسوله بچه چارا میدون باره…همو حمیده…!

_ حَمیده که اِسم دختره دِداش که …!

_لاشی جان حمید….حمید…! فهمیدی یا خَر فَهمِت کُنُم…!

_ ها مَنذِرَت دِداش…فهمیدم…! دَمِشا گرم خدا وَکیلی …!

_ یکبارَم ماخاستَن برن تاج محل یارو دَربونه گفته دِیداش بیلیط هر نِفَر بیست هزار تِمَنهی…! مَمد گفته : عمُرن بیچه مِشَد بلیط بده…! بعد دست گذاشته بیچه ها از رو دیفال پریدن تو تاج محل…!

_ اِی جان…اِی جان…بگردُم بیچه های مِشَده…!

_خلاصه اونجه ناسَن چشمشا میُفته به آمیتا پاچال که داشته فیلم بازی مِکرده…! آمیتا تا چشمش میفته به اینا مگه یَره خواهره مادرهی…شماها بچه مِشَدهی…! مَمَد مِگه شوما از کوجا فهمیدن دِداش آمیتا که ما بیچه مِشَدِم…؟ آمیتایَم مگه اینجه هیشکی از رو دیفال نِمپره توهی اِلا بچه های مِشدهی….!! آمیتا بهشا گفته مو خودم بچه مِشَد هَستُمهی دِداش…! بیچه که بودُم مُوره هی دزدیدَن کِردَه هی آوردن هِندَهی…گفته مو بیچه طبرسی یُوم هی…!

_ جانِما…آمیتا پاچال بیچه طبرسیه….یَره خواهره مادر…!

_ بعدشم یک نامه داده گفته ایره دادن کِردَه هی به نِنَم….! بگن آمیتا گفتَهی نوکرتُم اَبُلفَرضِی هی…! گفته به اِمام رضایَم یک سِلام مَشتی رساندن کِردَه هی … اووَخ دست کرده تو جیبش پول داده گفته یک کیلو گندم گرفتن کِردَهی رختن کِردَهی بره کِفترای آقام هی…! بعدشم اشک تو چشماش جمع رفته گفته : یَره خواهره مادر هی…! چی دنیای لاشی ایه …مُو اینجه یُوم هی…نِنَم اونجه یه هی…!

_ ای ول …. دَم آمیتا قیژ…!

_ اَلانَم چند روزه خط و خبری نیست اَز بیچه ها…! مِترسُم یَک وَخ ببری شیری چیزی بهشان حمله کرده بشه…!

_ نَتِرس دِداش…نَتِرس..! اینا یَک یا اِمام رضا بگن ببر و شیر خاکِستَر مِرَن هَمونجه…! بگن یا ضامن آهو تِمومِه دیگه …! اَلبتَن بشرطی کِه ضامِن چاقونِشا گیر نِکُنه یَک وَخ…!

http://darmasir.com/
………………………………………
فرهنگ لغات

شله = نوعی غذای سنتی مذهبی در مشهد
بوزغَله = بزغاله
اَخکوک = زردالوی سبز نارس
تیزی=چاقو
پینجه بُسک=پنجه بُکس
کسخُل جان= دیوانه جان/شاسکول جان/گاگول جان
تلگرد= نام محله ای در مشهد
طُلاب= نام محله ای در مشهد
مَنذِرَت=معذرت
دیفال= دیوار
ناسَن= یکدفعه/ یکهو/ ناهوا
چی دنیایه لاشی ایه = چه دنیای بیخودیه/کنایه از تخمی بودن دنیا
دم آمیتا قیژ = دَمِش گرم/اصطلاحی برای تشویق یکنفر

وقتی فیلم فرهادی جایزه ای خاص میگیره و کاندید اسکار میشه من توقع دارم قدیمی های سینما عین کوه پشت اون باشند و توی دهن امثال سلحشور ها بزنند…!جناب اقای رشیدی شخصیت جنابعالی برای من قابل احترام هست…! اما اگر در مقام اعتراض به گستاخانی که تیشه به ریشه خانه سینما زدند از داوری چشم نپوشید این در ذهن من و ما ماندگار خواهد ماند…!
جناب اقای رشیدی امیدوارم به احترام خانه سینما و به احترام هنرمندانی که جلای وطن کردند و به احترام ازادی تکیه بر این مسند قضاوت نزنید که به زودی خود در مقام قضاوت مردم قرار خواهید گرفت و امیدوارم در انروز روسفید باشید….!

…………………………………………………..

عُذرا خانم: مُگم کُبرا خانم دیدی عَسکِ ای دختره گلشیفتَه ره…؟

کُبرا خانم: ها خواهَر جان…. مُویَم تو کامفیوتِر دختر اَعظم خانم اینا دیدُم….! وابمانه اِلهی به حق پَنش تَن…! ای چیجور شب اَول قبر مِخه جواب خدا پیغمبره بده…! واویلا…واویلا…! هَمش مَعصیت…هَمَش گناه…! خدایا توبه….توبه…توبه…!

عُذرا خانم: روز قیامت سینه هاشِه با مِقراض مُبُرَن مِندازَن جلو سَگ …! بَعدِشَم با کِلّه مِندازَنِش تو آتیش جَهَندَم عاییشِه خانومِه…!

کُبرا خانم: کُدُوم سینه ها…؟ اَگه به اونا مِگن سینه پس به سینه های مو چی مِگن….؟ اَصن به هَم گِردَن مو که هم هیچی نِدره…فوقش به قاعده یک گِردو اَگه بشه…!

عُذرا خانم: خُب بَعله…! شما ماشالله پستونات به دَستَم نِمیه….! اَصن عَسکِ توره باید مِذاشتن تا ای خارجیا بفهمَن پستون یعنی چی… ! آبروی زنای ایرانی ره بُرده مُرده شوربُرده…! حالا همه با خودِشا مِگن حُکمَن پستونای همه ماها هَمیجوریه…!

کُبرا خانم: پَروَنده اَعمالِشه سِنگین مُکُنِه خواهر جان…! اینا چی مِفَهمَن از نِمازُ روزه…..از روضه از آش نَذری…! ماها که ای همه اَعمالِما با خدایه وازَم مِگِم خدایا توبه…! اینا مِخَن چیکار کُنَن…؟ بده به مو او چاقونِه خواهَر…!

عُذرا خانم: مُگم کُبرا خانُم دیروز که رفته بودی حَموم خودِته آراگیرا کِرده بودی بعدِش کوجا رَفتی خواهرجان…؟ حالا واز نِگی مو زاغ سیاتِه چوب مِزنُم….! داشتُم شیشه های اُتاقه تِمیز مِکِردُم چَشمُم اُفتاد تو حیاط شما…!

کُبرا خانم: جون به جونِت که نِکُنَن وازَم کِلانتَر مَحلی فضول خانُم…! رَفتم روضه سّیدُ شُهدا…! کوجا رَفتُم…؟

عُذرا خانم: وا….پس خدا قِبول کُنه ایشالله…! از کِی تا جالا تو اَنباره دِکونِه اَکبرآقای قِصاب روضِه سّیدُشُهدا ماخانَن مُو خِبر نِدرُم….؟

کُبرا خانم: ذِلیر بیمیری ایشالله به حَقّ پَنش تَن…! مُو اِقَد ایوَر اوبَره نِگا کِردُم پَس تو کُدُوم گوری قوییم رفتِه بودی مُرده شور بُرده ندیدُمِت…!

عُذرا خانم: مُو که دُنبال تو نِبودُم کِه خواهر جان……! رفته بودُم تِنباکو بخِرُم بره سَر قلیون دیدُم رَفتی تو دِکون قِصابی بَعدِشَم اَکبر آقا زود در دِکونِشه بَستِگ….! نیم ساعت بَعدِشَم در دِکونِشه واکِرد نیم کیلو گوشت آبگوشتی داد زیر بَغَلِت تُند تُند رَفتی خانِه…!

کُبرا خانم: دَهَنه مُوره وانَکُن عُذرا…ها…دَهَنه مُوره وانَکُن…! هَفته پیش که شوهَرت رفتِه بود قِلِه او کی بود نِصبه شَبی از بالا در خانَتا آمد تو… ها….؟ پسر طاهره خانوم بَند اَنداز هَنوز شاشِش کَف نِکِرده میکیشی رو خودِت خیال کِردی که مُو خبر نِدرُم…!

عذرا خانوم: وای / وای /وای…..تو خودِت نِصبه شبی زاغ سیاهه مُوره چوب مِزنی واز به مُو مِگی کِلانتَر….! خُدا به دور…! ای اَصغر آقای میوه فروش خوب مِذاره بری تو پستوی مُغازه اش میوه هاره جُدا سِوا کُنی…!بره چی به مُو مِگه میوه ها از یَک کِناره…. ها….؟ بَر روتِه ماه دیده…؟ ای سینه ها بیخود ایجور گنده نِرفته آبجی جان…هر کی نِدِنه مُو که مِدِنُم…!

کُبرا خانم: خُبه حالا…خودِت که رَفتی پیش شیخ محمود دعانویس رو شیکَمِتُ زیر شیکَمِت دُعا بینویسه اُجاق کوریت خوب بره چی پَس….! اویَم گفته جن رفته تو رَحِمِت بَعدِشَم باهِت چیز کِردِه…..! بَعله….! بُگم وازَم….؟

عُذرا خانم: مُو که خودُم مِدِنُم عیب از شوهَرُمِه…! دُعایَم اَگه نیویشتُم بره شوهرم بوده که شیکَمِشه میذاره رو شیکَمُم دُعایه اِفاقه کُنه…!

کُبرا خانم: والله شوهَرت هیچ عیبی نِدِره بنده خدا….! تازه خیلی یَم سرحال و قِبراقِه طِفلی….!

عُذرا خانم: وا…..! خُب بزنُم به تخته شوهر تویَم خوب کِمَری دِره ماشالله…! وای وای دِرَن آذون مِگن…! مُگم ریشته گیریفتی حالا بره آش….؟

کُبرا خانم: ها رَفتُم دَر دِکونِ میرزا عَلی گفت تو اَنباره…! پیره سگ پاش لَبِ گوره ها تو اَنبار هِی ماخاست به زور مُوره ماچ کُنه…!

عُذرا خانم: بیخود هی پستوناتِه نِشون نَده به ای میرزا عَلی خواجه کُبرا جان…! وَرنِمِخِزه…! دیدُم که مُگم خواهر جان…!! بُرُم که به هَم هیشکارُم نِرسیدُم….! لَعنتِ خُدا به دلِ سیاههِ شیطون….!

وزیر ارشاد هم گفته همینطور که خانه سینما رو بر سر هنرمندان خراب کردیم عقیده داریم این سینما و این هنرمند ها نمونه بارز فحشا و فساد هستند و هنرمند واقعی ده نمکی ها و سلحشور ها و بیشرف نیاها هستند…و گفته همین که فرهادی کراوات زده و با نامحرم دست داده نمونه بارز فحشاست…!

شریعتمداری هم بَس که حرص خورده اومده موهای سرش رو چنگ بزنه که دیده مویی بر کله نداره و ده نمکی هم گفته اگه من جای فرهادی بودم با یک چماق به آنجلینا میگفتم ای زن به تو از فاطمه این گونه خطاب است بهترین زینت زن حفظ حجاب است و خلاصه همونجا با زبون خوش چماق ارشادش میکردم …!!

سلحشور هم گفته فرهادی به جای اون شال گردن مسخره باید چفیه به گردنش می انداخته و به جای اینکه بگه مردم ما صلح طلب هستند باید میگفته ما مرد جنگیم و البته این جایزه رو اول میخواستن به فیلم یوسف پیامبر بدن که من به علت حضور زن های بی حجاب….. قبول نکردم…! ( یکی از اون ته فریاد زد اونجای ادم دروغگو مرتیکه بیشرف اَلدَنگ …! )

مردم جلوی ماشین ها رو میگرفتن و تا راننده رو پیاده نمیکردن که برقصه نمیذاشتن بره…! بیچاره ها نمیدونستن که این آخرین رقص عمرشونه…! عکس شاه رو از روی اسکناس ها رو درآورده بودن و با خوشحالی به هم نشون میدادن و نمیدونستن عکس شاه که از اون اسکناس ها جدا شد دیگه روز به روز ارزشش پایین میاد تا حد تکه ای کاغذ…! هر دلار هفت تومان بود…! و هر تومان کلی ریال با ارزش…!

یک عکس بزرگ از شاه رو در محل خانه آیت الله شیرازی نصب کرده بودن که یک جفت شاخ داشت و از دندانهای دراکولایی اش خون میچکید…! خون جوانان وطن بود به اصطلاح…!

و سالها گذشت از اون روز…. و سالها گذشت…! دیگه مردم از شاه بعنوان مَمَد دِماغ یاد نمیکنن و کسی نمیگه شاه فراری شده سوار گاری شده…! بلکه آه میکشن و میگن خدا بیامرزدش…! نور به قبرش بباره ایشالله…!
دیگه رقصیدن جُرم شد…! پولها بی ارزش شد…! دلار افسار برید…! نفت که سر سفره نیامد که بماند نان هم پرکشید…برکت هم رفت…! نه آب و برقی مجانی شد و نه اتوبوسی…! ارزان شدن پیشکش ….کمر شکست این قبض های لعنتی….! معنویاتمان هم بر باد رفت…!

سر در گریبونیم ما خود کرده های بی تدبیر…در پی لقمه ای نان که روزی قوت مسکینان بود …!

من تو را دوست میدارم …! نه برای اینکه مَرهَم زخمهایم باشی و نیشتر دَمَل های چرکین روزگار…! نه برای پر کردن حفره های روح پریشانم …! دوستت دارم اما نه برای شفا…! که اگر این بود خودم را دوست داشتم نه تو را…!

من تو را دوست میدارم…! گم کرده بودم خودم را در این روزگار غریب…! تو در کویر شوره زار تنم بذر محبتی کاشتی که با اشک چشمت سبز شد…! که جوانه زد…! که گل داد…! زنده کردی این خاک بی حاصل را…! پیدا کردی این جسم مفلوک بیجان را در کویر بَرَهوت زندگی…! تو از نسل مسیحا بودی…………………………………….! جان دادی…!

من تو را دوست میدارم…! ورای دوست داشتن فرهاد که تیشه بر کوه زَنم…! ورای دوست داشتن مجنون که سر به بیابان گذارم…! ورای رامینُ وامقُ همایون…! که فهم دوست داشتن من نمیگنجد در ذهن هر شیرین و لیلی…! یا ویسُ عذرا و هُمای…!

من تو را دوست میدارم…! نه برای وصل..! که وصل خواستن است نه دوست داشتن…! که دوست داشتن نه یعنی که رسیدن…! که یعنی گذشتن…!!

عملیات کربلای چهار بود که به هر نفر یه دونه ماسک و یه سری وسایل ضد شیمیایی دادن …! یه آمپولهایی بود که وقتی شیمیایی میزدن باید محکم میزدی به پات تا سوزنش بطور خودکار محلولی رو تزریق کنه بهت که همش خدا خدا میکردم شیمیایی نزنن چون دل و جگر اینکه خودم به خودم آمپول بزنم رو نداشتم و حنی تصورش رو هم نمیکردم روزی بتونم اون سرنگ رو بزنم به پام…! خلاصه داشتیم توی نخل ها میرفتیم و صدای تیربار و خمپاره میومد که یهو یه از خدا بیخبری گفت: شیمیایی…! شیمیایی زدن…! همه شروع کردن به زدن ماسکها منم به هر بدبختی بود ماسکم رو زدم به صورتم و بندهاش روکه سِفت کردم دیدم نمیتونم نفس بکشم….! یا امام رضا…! نمیدونستم شیمیایی اینقدر خطرناکه که آدم نمیتونه حتی نفس بکشه…! خلاصه نزدیک بود خفه شم که بال بال زَدَم و به یکی از دوستان با ایما و اشاره گفتم نمیتونم نفس بکشم که دوستم دستش رو آورد جلو و یه چیزی رو از روی ماسک برداشت گفت: ای خاک عالم تو سَرت…! کُسخُل جان درپوش فیلتره بره چی وَرنِداشتی….! یه نفسی کشیدم و حالم جا اومد و تازه فهمیدم که فیلتر ماسک یه درپوش داره که وقتی ماسک رو میزنی باید اون رو برداری….! یه چند دقیقه ای که گذشت دیدم بچه ها ماسک هاشون رو برداشتن چون از شیمیایی خبری نبود و فکر کنم یکی از بچه ها لوبیا زیاد خورده بوده شکمش باد داشته…! تا چند روز بچه ها برام دست گرفته بودن و ماسک میزدن اَدای مرغ سرکَنده ای رو درمیاردن که داره بال بال میزنه…!

شیخ گفت: روحانیت همیشه مورد هجمه قرار گرفته و مظلوم بوده…! گفتم حاج اقا من به روحانیت و اون روحانی هایی که نون حلال میخورن کاری ندارم… مورد احترام هستن برام…! منظور من شیخ های گردن کلفتیه که دارن منابع این مملکت رو به یغما میبرن …! شیخ گفت من از دیدن صورت مردم پی به ضمیر درونشون میبرم و نگاهی دوباره به من کرد…! گفتم بی بصیرتم…؟ از اصحاب فتنه ام…؟ منافقم…؟ حاجی من دوسال و نیم جبهه بودم…! شیخ خنده ای کرد گفت: یکبار تو اتوبوس نشسته بودم یک پیرمردی اشاره به پلاستیک دستم کرد گفت: حاجی پسته ها رو کیلو چند خریدی…؟ گفتم پسته نیست اینا…سیراب شیردونه…! تا ندید باور نکرد…! نگاه مردم به ما فرق کرده…! گفتم تقصیر کیه حاجی…؟

شیخ به راننده گفت: من پیاده میشم و وقتی که داشت کرایه اش رو میداد گفت از ماست که برماست و رفت…! ماشین که حرکت کرد جوون بغل دستی گفت: یَره دَمِت گرم…! خوب ریدی تو حالِش …ای وَل دِری…! آقای رارَنده کرایه دِداشماره مُوحساب مُکُنُم…!

همینطور خواب و بیدار بودم که دیدم صدای پچ پچ میاد…! کنجکاو شدم و گوشهام رو تیز کردم از لای چشم نگاه کردم دیدم چراغای داخل اتوبوس خاموشه همه مسافرها خوابیدن و این سرباز بغل دستی داره مخ دختر روستایی صندلی عقب رو میزنه یه مشت از پسته های من رو هی میخواد به زور بده به اون…! خلاصه آخرش دختره راضی شد پسته ها رو گرفت …! سربازه هم همینطور کله اش رو کرده بود لای صندلی یواش یواش با دختره حرف میزد…!

_ اسمت چیه شیطون ….چقد خوشگلی تو لامَصَب…؟

دختره رو نمیدیدم اما صداش رو شنیدم که گفت: زری…!

_ اِسمِتَم که عین خودت خوشگله که زری خانوم …! نِگا موخودُم بابام کارخانه دِره تو مشهد…! بابام گفته سربازیت که تموم رَفت برات یک بنز مِخرُم بیا تو کارخانه سرکارگر برو…! تازه گفته اول برات زن میگیرم …! مُگم بابات بیدار نره یَک وَخ…!

دختره گفت: خوابش سنگینه بیدار نمیشه…! سربازه گفت: ای جان….چی خوب…! نِگا مو از هَمو اول که سوار اتوبوس رَفتی هم چشمم که بهت افتاد همچی دِلُم لِرزید که نگو…! با خودم گفتم کاش زن مو بود ای دختر به ای خوشگلی …! مو الان تو بانک یک عالمه پول دِرُم زری….! بقران هم رسیدم مشهد مادرمِه مُگم مُو فقط زری ره ماخام…! یا زری یا هیچکی…! چی مِگی حالا….؟ زنُم مِری زَری…؟ طِلا مِلا هَرچی بخی میگیرم برات بُقران…! زَنُم مِری…؟

دختره گفت:اجازه ام دَسته بابامه من…!

سربازه گفت: اِی قُربونِت بُرُم مُو…! باباتِه مُو خودُم راضی مُکُنُم …اَصَن مُبُرُمِش تو کارخانه پیش خودم کار کُنه …! کو دَهَنتِه واکن …. واکن دیگه…! ای شکلاته بخور شیرنی عروسیمایه …خجالت نکیش دیگه… واکُن ….جان جواد واکُن…! یَره وَختی مِخِندی خیلی ناز مِری…! کو بیا جلوتر …! بیا دیگه …. بیا ایوَر…!

دختره گفت : نکن زشته …نکن…..! الان این بغل دستیت بلند میشه ها…نکُن…!

سربازه گفت: ای باباش نگهبان کارخانه بابامِه …! بیدار نِمره …کُ…کِش نصف پسته هامِه خورده مثه گاو خوابیده … بیا جلو ببینم زری جان …اِلهی وربپری …تو که مُوره کوشتی که…!

اقا دلم میخواست مشت بزنم تو صورتش ولی با خودم گفتم بذار ببینم آخرش چی میشه…! سربازه دستش رو از لای دوتا صندلی برده بود عقب و زری خانوم هم انگار بدش نمیومد هی غمیش میومد که یواشتر …بسه دیگه …آخ…نکن…اِ….نکن…! کم کم فقط صدای نفس نفس میومد….! یه چند دقیقه ای که گذشت دیدم این سربازه حشری شده میخواد صندلی رو بکنه بره عقب …! با خودم گفتم اگه الان بلند شم که خیلی ضایعه…! توی همین فکر بودم که سربازه یواش گفت خوب بسه دیگه …بخواب …! جمع کن خودِته…! ایشالله شب عروسیما …! بخواب الان مِرسِم دیگه ….و نفس نفس زنون گرفت خوابید…!

صبح که رسیدیم ترمینال دیدم دختره دست باباش رو گرفت پیاده شد..! سربازه هم یک چشمکی به دختره زد چمدونش رو برداشت و رفت طرف بیرون از ترمینال…! منم دنبالش رفتم تا رسید به یک دَکه….. به فروشنده دکه گفت: دِداش حَموم عمومی ای نزدیکا کوجایه دَمِت گرم…؟ ماخام بُرُم زیارت غُسل واجب دِرُم….!!!