اولین فایل صوتی رو ضبط کردم و ترجیح دادم قسمتی از داستان ( ماجرای کوکب خانم…!) که خودم نوشتم رو بازخوانی کنم ….لطفا در صورت امکان گوش کنید و نظر خودتون رو بنویسید و انتقاد کنین و بگید به درد بخور هست یا اینکه برم بشینم ماستم رو بخورم …!
بازخوانی قسمتی از داستان ( ماجرای کوکب خانم…! )
شوهر اَوَلُم خدابیامرز گلابگیر بود…! هنوز یکسال از عقدِما نِگذِشته بود که بنده خدا سِکته کرد اُفتاد تو دیگ گلاب خِفه رَفت…!
شوهر دومُم بال خیابون عَطاری داشت…! تو دِکونِش پُر بود از گل گاوزبون و گل خِتمی و چارتُخم و بارهنگ و تِرَنجبین…! او بنده خدایَم به مُو وفا نِکرد…بعد سه ماه رفته بود کوه علف دوایی بیاره مار نیشش زد مُرد…!
شوهر سِوُمُم سیراب شیردونی داشت سر کوچه باغ سنگی … اوسالی که برف خیلی آمده بود یادتایه شما…؟ صُب پارو وَرداشت رَفت رو پوشته بومب برفاره بندازه…..! پاش سر خورد افتاد تو حیاط سرش خورد لب حوض سر تیر مُرد…!
فرداش وَرخاستُم رَفتُم هَمی حَرَم اِمام رضا اِقَد گیریه کِردُم که چی….! گفتم یا اِمام غِریب مَگه مُو چی گناهی کِردُم به دَرگاه خدا…! تو که ضامِن آهو رَفتی خب مویَم عین آهو…!ضامِن مویَم برو آقا جان…! مو یَک شوهر خوب ماخوام که عُمرش به دنیا بشه…!مونِسُم بشه…! هموجور که داشتُم ناله مِکِردُم دیدُم یَک سید نورانی آمد جلو یک تیکه نبات داد بهم گفت حاجَتِت روا رَفت حاجیه خانوم…! دَستُمه گیریفت بُرد پهلوی یک شیخی همونجه تو حَرَم عَقدُم کِرد…! چی سِیّد خوبی بود نور به قبرش بباره ایشالان…! فرداش بنده خدا رَفت بالای گلدِسته حَرَم اَذون بگه پاش لیز خورد اُفتاد پویین مُرد…!
بَعدِ شب هفتِش یَک خُدّام حَرَم آمد خواستگاریم…! مُگفتَن هَمی خُدّامه شوهَرُمِه هُل دادِه تا از اوبالا بیُفتِه بیمیره بَعدِش خودش بیه مُوره بیگیره…! خدا عالِمه…مو که نِدیدُم…! خلاصه به خُدّامِه جواب دادُم عَقدُم کِرد بُرد خانه اش…! یَک حاوُلی خوردویی داشت نزدیک سه راه شاعَباس…! صبح روز اول رَفتُم حَموم عمومی خوب خودُمه شُستُم پاکیزه رَفتُم…!
غروب بود که رسیدُم خانه…!رَفتُم تو صندوقخانه نِشَستُم چیشمامِه سُورمه کیشیدُم سُرخاب زَدُم به بَر روم مَقبول رَفتُم….! شب دَمی ماش دُرُست کِردُم نِشَستُم به قِلیون کیشیدن تا آقاما بیه…! نِمدِنُم بره چی هی دِلُم شور مِزَد…..! خلاصِه سَرتِه به درد نیارُم خودِش که نِیامد ولی خِبَرشه آوُردَن…! گفتن یَک زوّاری داشته کِنار دیفالِ سِقاخانه مِشاشیده اویَم با چوب جارو زده تو سَرش ….! او بنده خدایَم با چاقون زده تو شیکَم شوهَرُم…شیکَمِش پاره رفته دِل روده هاش رخته تو صَحن…! اوشَب دَمی ماشِه خوردُم خوابیدُم…! بَس که جوش نزده بودُم پوده کِردُم شیکمُم به هم رخت …! تا صبح یک پام تو مُستِراب بود یک پام تو رختخواب…!
خلاصه یک چند وقتی تو همو خانه بودُم یک روز دیدُم آب حوض لوش رفته بو مِدِه…یَک آب حوضی صدا کِردُم گفتُم آب هَمی حوضه خالی کُنی چند میگیری برار جان…!؟ بنده خدا گفت هَم نهار ظهرُمه بدی بَسه…! گفتم اِسمِتا چیه..؟ گفت کَل اِبرام چاخُو…! مویَم رَفتُم تو مُطبَخ آبگوشت مَرزه بارگذاشتُم بعدشم رَفتُم دوتا نون بَربَری گیریفتُم آمدُم نشستُم به سبزی پاک کِردَن…!
ظهر سفره اِنداختُم تو اُتاق کَل اِبرامه صدا زَدُم دوتایی نِشَستِم به نون ریزه کِردَن توی آبگوشت…! کَل اِبرام یَک پیاز گنده وَرداشت یک موشتی زَد روش که لِه رَفت…! گفتُم ماشالله خوب قُوَّت دِری ها…! گفت پَس چی…حالا کوجاشِه دیدی…! خلاصه گوشت و نخود لوبیاهاشَم رختُم تو طاس مِسی با گوشکوب دادُم به کَل اِبرام کوبید خوردِم…! بَعدِش یک استکان چویی براش رختُم اویَم یک سیگاری دَر داد هَموجور که سیگار میکیشید دیدُم با چشماش مِخه مُوره بُخوره…! یَکدِفه کون خِزه کرد آمد طِرَفُم…! فهمیده بود سایه سر نِدِرُم ماخاست بی ناموسی سَرُم دَربیاره…! مویَم با هَمو گوشکوب قوییم زَدُم تو سَرش….! بنده خدا هموجور عین ناردِشُر از سَرش خون میامد…! هَمچی دِلُم سوختگ که نَگو…!
رَفتُم یَک تیکّه پارچه تمیز آوردُم بَستُم به سَرش گفتُم خُب مُسِلمون هر چیزی راهی دِره…تو اگه خاطِره مُوره مِخی عَقدُم کن خُب…! کَل اِبرام گفت مُو هیچی نِدِرُم اِلاّ همی دُول…گفتم عیبی نِدِره…! مَرد که هَستی…؟ گفت: ها…خیلی…!خیلی مَردُم…!! گفتم به شرطی که اِلتِزوم بدی هفته ای دوشب پیشُم باخوابی…! قبول کِرد…! خلاصه عَقدُم کِرد…! هفته ای دو شب میامَد هَمونجه پیشُم ماخوابید…بوی لوش مِداد ولی خوب به جاش خیلی مَرد بود….اَزی روغن زردیا بود…! اَزش راضی بودُم…!یک دوهفته گذشت یک شب جمعِه ای بود که نِصبه شبی آمد بره تو حیاط مُستِراب چاهِه مُستِراب زیر پاش لُمبید کَل اِبرام اُفتاد تو شاشا…! هر چی جیغ کیشیدُم گیسامِه کَندُم هیشکی از خانه اش دَر نیامد…. مویَم خسته رفتُم گیریفتم خوابیدُم …!
صبح رَفتُم سَر گذر یک بنایی آوردُم سر چاهه بَستِگ خودُمَم حلوا براش پُختُم خوردُم…! بنّاهِه که کارش تموم رَفت یک چایی براش بُردُم نشستُم پهلوش یَکَم دَرد دِل کِردُم تا دِلُم وابره…! بهش نِگفتُم که شوهَرُم تو چاهه خِلا بوده ترسیدُم واز بره راپُرت بده اَمنیه ها بیریزن توی خانه …!چیکار به ای کارا دِره…! بهش گفتم ای اُتاقا قدیمیه پُره از کُخ کِلَخ و کِلپَسّه…! مویَم که تِنهایُم شبا مِتِرسُم باخوابُم توی اُتاق…! خلاصه بناهه هم سر درد دلش وارَفت فهمیدُم زنش مریضی لاعَلاج دِره دِلُم سوختِگ بَراش …بَعدِشَم گفت اگه زنش بُرُم یک دَستی به در و دیفال خانه میکیشه یک اُتاق دیگه هم گوشه حیاط دُرست مُکنه …مویَم دیدُم هم فالِه هم تِماشا…چارقَدُمِه قُرص بَستُم چادِرمِه سَرُم کِردُم با هم رَفتِم پهلو پیشنماز محل عَقدِمان کرد….! خیلی غیرتی بود…! هَمَش به مُو مُگفت روتِه بیگیر حاج خانوم….!بهش مُگفتَن اُستا رحیم بنّا…!
دور گلکاری دَروازه قوچون یَک قِصابی بود که از اونجه گوشت میگیریفتُم….! قِصابه خاطِرُمِه ماخواست…!هر وَقت که مِرَفتُم دَر دِکونِش گوشت بیگیرُم گوشت مَقبول مِداد بهم شَلحِه مَلحِه هاشَم هَمه ره سِوا مِکِرد …فهمیده بود مُو خیلی دُنبُلقاضِه دوست دِرُم همیشه دوسه تا جُدا مِذاشت بَرام پولِشَم نِمیگیریفت…! خجالتی بود بنده خدا…! یَکبار که رَفتُم گوشت بیگیرُم یَک تِلِسگِه اَنگور داد بهم خوردُم تا ماخواستُم پولِ گوشتِه بُدُم دَستُمِه گیریفت …! مویَم هَمچی سُرخ رَفتُم که چی…! یَک ناخون جِلّه از دستِش گیریفتُم خِندیدُم آمدُم بیام بیرون دیدُم اوستا رحیم دَم دَر واستادِه…! خدا بیامرز دَستِشه بلند کِرد هم شَرقی زَد تو گوشم…! بعدِشَم رَفت قِصابه ره بزنه که قِصابه با ساطور زَد به مَغز سَرش همونجه تِموم کِرد مرد…!
بعله حاج خانم جان….دیگه بعد مرگ شوهر هفتمم همه مُگفتَن مُو سَر خورُوم…! مویَم گفتم حالا که مِگِن مو سَرخورُوم مویَم دیگه عرُوس نِمُرُم…! هر کی میامد خواستِگاری جواب مِکِردُم…! ولی مَگه گذاشتن…!هی پیغوم پَسغوم که میرزا علی دِلاک مِخه بیه خواستِگاری…! مویم تا اسم میرزا علیره شنفتم گفتم خب بیه….چی عیبی دره…! قیافه ای میرزا علی خیلی مقبول بود …موهاشَه روغن مزد همچی آلا گارسُنی دُرُست مِکِرد سیبیلاشه تاب مداد خودشه ژوگولی درست مکرد ادم دلش غش مرفت براش….مُویَم هَمچی بگی نِگی دِلُم خیلی ماخاستِش…بره همی بود که گفتم بیه…!! مُگفتَن هَمی میرزا علی از تو حموم مردانه یک سولاخی وا کرده به حموم زنانه…! از همو سولاخ مُوره تو حموم عمومی دیده خاطر خوام رفته…! ( شما گفتن قلیون نمیکیشن حج خانم جان….؟ )
نِکه مُو بچه نیاوُرده بودُم بره هَمی خوب مُونده بودُم…! موهامَم بلند بود مِرخت تا زیر کِمَرُم…! پستونامَم همچی سفت و سفید بود حض مکردی نگا کنی…! کمرمم عین همی نی قلیون باریک بود…! هَمچی قشنگ باب دِندون بودُم خلاصه اووَختا….!سِند و سالی هم که نداشتم…!بره همی یک بری خواستگار داشتم…! چند روز بعدش میرزا علی بنده خدا یک کِلّه قند با یک قواره چادری آوُرد صیغه خوندَن رَفتُم خانه بَخت…! با هم خیلی خوب بودِم تا ایکه یَک هفته بعدش میرزا علی با دوچرخِه رَفت زیر گاری اسبی….! اَسبه یَم رَم کِرد لنگش خورد وَسَط پاهای میرزا علی از بخت سیاه مو خایَش قُر رَفت …! دِوا دُکتُرش کِردُم تا خوب رَفت ولی ازو به بعد اَصلا و اَبدا با مُو کار نِداشت…! یکی دوبار نصبه شبی کیشیدمش بالای خودم دیدم نه بابا…هم هیچی بخار مخار ندره….…! عین کوفته وارفته ممانه…! مویم یک موشتی زدم بهش پرتش کردم اوطرف…! یک چند شب بعدش دیدم نصبه شب هی کونشه مماله به مو…. خدایا توبه…! به حق چیزای ندیده….!مویم یک لقد زدم به کمرش نفرینش کردم رفتم تو صندوقخانه خوابیدم…..!با خودُم گفتُم کَم کَم خوب مِره لابد…ولی از اقبال سیاه مو خوب نِرَفت که نرفت…! ( چوییتا که یخ کرد حاج خانم جان که….! )
بعد یک چند روزی دیدُم صداش همچی نازک رَفته که چی…! سیبیلاشم همش رختِگ…! رایَم که مِره اَدا اصولای زنانگی درمیاره…! هی کونِشه قِر و تاب مِده…هی غَمیش میه…! پناه بر خدا…! لعنت خدا به دل سیاه شیطون…!
یک روز لِنگِه ظهر از نماز که آمَدُم خانه از تو حوولی ناسن رفتم تو اتاق دیدُم میرزا علی نشسته سر صندوق مُو دِره سُرخاب سفیداب مُکنِه…! گفتُم خدا مَرگُم بده…! میرزا علی دِری چیکار مُکُنی…؟ وَرگشت با همو صدای نازکش گفت: کوکب جون موچینت کجاس …؟ مویَم با دِستِه همی جارو قوییم زَدُم تو سرش گفتُم بیا …! ای یَم موچین…! مرتِکه اُب نِی ای…مِخی خودِته سُرخاب سفیداب کُنی بری بدی….!الهی بیمیری که راحت بُرُم از دستِت به حق پَنش تَن…! بعدشم زود چادِرمِه سَرُم کِردُم رَفتُم پَیش آسِد جَعفر دعانویس همه چیره از سیر تا پیاز براش گفتُم…!
سّید اولاد پیغمبر گفت: یَک گردی بهت مُدُم خواهر جان بیریز تو آب بده بُخوره یا میمیره راحت مِری یا خوب مِره ایشالان…! مویَم با خودُم گفتُم خیلی هَم خوبه…!چی ماخام دیگه…! یا میمیره راحت مَُرُم یا خوب مِره…! مُو شوهر ماخاستُم وسنی که نِماخواستُم…! خلاصه شب گرده رختُم تو آب دادُم بهش خورد همچی جیز و پر زَدُِگ طفلی که دِلُم سوختِگ براش….بعدشم دووید رفت تو مُستراب …! مویم رَفتُم تو جام گیریفتم خوابیدُم تا دِواهه اِفاقه کُنِه…!صُب که وَرخاستُم رفتم تو مُستراب دیدُم میرزا علی کونه لخت قُجمِه رفته گوشه مُستِراب مُرده ….!راحَت رَفت بنده خدا…مرد خوبی بود…! بعدش زود رَفتُم هَمی گلکاری دِروازه قوچون یَک پولی دادُم به دونفر آمَدَن از تو مستراب سَرشه گیریفتَن بُردَنِش…! خودُمَم گیسامِه شانه کِردُم عَطِر زَدُم به خودُم رَفتُم پیش آسِد جعفر بهش گفتُم میرزا علی مُرد سّید جان…! آسِد جعفرَم دِستاشِه بُرد بالا گفت خدا رَحمتِش کُنه ایشالان…! بعدِشَم زود هَمونجه مُوره عَقد کِرد بُردِگ اُتاق عَقِبی…! هَمچی دِلُم وارَفت که چی بَعدِ چَن وَخ…!
شب دوم بود که فهمیدُم آسِد جعفر چارتا زن عقدی دِره با شیش تا زن صیغِگی…! شب سوم حساب کِردُم دیدُم ای سِّید جَد به کِمَر زده دَه تا زن دِره که…! اووَخ مُو باید چشم بیکیشُم دَه شب بُگذِره تا آسِد جعفر بیه پیش مُو باخوابه…! تازه اویم اگه رمقی مُوندِه بشه بَراش……اگه کمری مونده بشه براش…!مُویَم وقتی که دیدم ایجوریه تو دِلُم یَک نیّتی کِردُم رَفتُم پیش آسِد جعفر گفتُم اِلهی قربون هَمو جَدِت بُرُم سید جان یک استخاره بیگیر برام بیبینم خوب میه یا بد..! آسِد جعفرَم اِستِخاره گیریفت گفت: بسیار خوب آمده ضَعیفِه…مَعطَلی هم جایز نیست…! مُویَم زود رَفتُم از هَمو گرد سفیدی که بهم دادِه بود بره میرزا علی….! از همو یَکَم رختم تو لیوان با یَکَمَ عرق بید مِشک و شیره نِبات شربت درست کردم آوُردُم براش …اسد جعفرم یَک نِفَس تا تَه شربته خوردِگ …..بَعدِشم گفت: ایشالان که از حوض زَمزَم آب بُخُوری کوکب جان … هنوز حرفش تموم نرفته بود که یک جیغی کیشید عین چوب خشک رفت اُفتاد زمین مُرد…! راحَت رَفت بنده خدا…! سید خوبی بود…!مُویَم نِشَستُم بالای سرش شیون کِردُم …. ماخواستُم موهامِه بکِّندُم دیدُم حیف موهام نیست به ای خوبی…!! خودش اِستِخاره گیریفت گفت مَعطلی جایز نیست…دستور خدا و پیغمبر بود…! به ماچّیکار اصن …!!
خُلاصه حاج خانم جان…. دیگه اَزو روز به بعد با خدای خودُم عَهد کِردُم که دیگه عروس نِرُم…! اَگه هَوَس بود هَمی هف هش ده تا شوهر مُوره بَس بود…! ها بابا….شوهر ماخام چیکار کُنُم……همش مایه دردسره….ها وُالله…!!//
************************************************
( فرهنگ لغات )
تَسگِره ها = گذرنامه ها
ساراطان = سرطان
یک بُرّی= یک عالمه/ زیاد
سرخُور = اصطلاحی برای زنی که چند تا شوهر کرده و همه شوهرهاش مردن…! اصطلاحا میگن سر شوهراش رو میخوره…!
بومب = پشت بام
واجیبیل= پودر بهداشتی جهت زدودن و نظافت بدن
وسنی= هَوو
به تنگ آمَدُم = خسته شدم
جواب مِکِردُم = پاسخ منفی میدادم
ساتَن = نوعی پارچه زنانه
خُدّام = کسی که در حرم امام رضا خدمت میکند
کوچه سیابون = یکی از محله های قدیمی مشهد
ناشور= کثیف/ چرک
صندوقخانه= انباری/ جایی که صندوق های لباس رو میذاشتن
زوار = کسی که به زیارت امام رضا امده
چاقون = چاقو
حاوُلی = حیاط
دِلُم شور مِزَد= نگران بودم
جوش زده بودُم= حرص خورده بودم
پوده کِردُم = به هم ریختن معده
مُستِرآب = مستراح
جرق= زرنگ/چالاک/قوی/فرز
لوش رفته = کثیف شده/ سبز شده
آب حوضی= کسی که حرفه اش خالی کردن و شستن حوض بود
چاخُو = کسی که چاه مستراح رو خالی میکنه
مُطبَخ = اشپزخانه
طاس مِسی = کاسه ای از جنس مس
سیگاری دَر داد = سیگار را روشن کرد/ اتش زد
کون خِزه = جلو رفتن بطور نشسته با کمک پاها و باسن
لاجورد= پودری ابی رنگ که برای شستن لباس و سفید کردن بیشتر بکار میرود
بی ناموسی = تجاوز
جیز و پر= بال بال/ به زمین و اسمون پریدن
قوییم = محکم
ناردِشُر = ابراهه/ لوله ای استوانه ای از جنس ورق فلزی که در قدیم کنار دیوار بام کار میگذاشتن تا اب باران را به پایین هدایت کند
خاطر مُوره مِخی = من رو میخواهی/ عاشقمی..!
دُول = سطلی از جنس لاستیک با دسته ای فلزی
اِلتِزوم = تعهد
اَزی روغن زردیا بود = قوی بود
لُمبید = خراب شد/ هوار شد/ فرو ریخت
بستِگ = بست/ پوشاند
دلُم وابره = سبک بشوم
چاه خِلا= چاه مستراح
اَمنیه ها = مامورها
راپُرت = خبر
کُخ کِلَخ = حشره های پرنده و غیر پرنده
کلپَسه = مارمولک
لاعلاج = غیر قابل درمان
چارقَد = روسری
قُرص = محکم
دلم سوختِگ = دلم سوخت
دیفال = دیوار
گلکاری = میدان
قُجمِه= لُکِّه / جمع و جور
شَلحه مَلحه = چربی ها و اضافات گوشت
دُنبُل قاضِه = دنبلیچه/ جایی که دنبه گوسفند به ان وصل است
تِلِسگِه اَنگور= خوشه کوچکی اَز انگور
ناخون جله = نیشگون
وَخِزی = بلند شی/ پاشی
بلوار فردوسی منتظر تاکسی بودم و کنار من هم خانم شیک پوشی ایستاده بود با شلوار جین که دوسه جاش هم نخ نما و سوراخ بود …! تاکسی که ایستاد در رو باز کردم و ایشون زودتر ازبنده سوار شدن …!
به جز ما دوتا یه حاج خانوم چادری هم اونطرف کنار در نشسته بود…! حانوم شیک پوش وقتی که نشست مانتوی کوتاهش رفت بالا و یه سوراخ به قاعده کف دست که بالای زانوش بود دیده شد و البته سفیدی رون ایشون که هی سعی داشت با کشیدن مانتوش این سوراخ رو مخفی کنه…!!
پیرزن که متوجه نخ نما بودن شلوار و سوراخ اون شده بود گفت: دختر جان مجبوری ای شلوار سولاخ سولاخه پات مُکُنی با مانتوی کوتاه که نامحرم همه جاته بیبینه…؟ چادر سرت کن اَقلّا…! بجای ای همه سُرخاب سفیداب كه ماليدي به خودت پولِشه بده یَک شلوار مقبول بخر تا آبروت نِره مادر…! شوهر دِری …؟
پیرزن که اینو گفت مسافر جلویی هم برگشت به شلوار خانوم نگاه کرد و راننده هم سعی میکرد از توی آینه نگاه کنه…!
خانم شیک پوش هی سرخ و سفید شد و هی خجالت کشید و مونده بود چی بگه…؟ آخرش گفت نه مُجرَدم…! پیرزن گفت: مُو خودم یک شوهر خوب برات پیدا مُکُنم…خوشگِلَم که هستی ماشا الله…!
مسافر جلویی نیش خندی زد و گفت: این شلوارا مُد روزه حاج خانوم…! خیلی هم گرونه…! صد هزار تومن باید پول بدی بالاش…!
پیرزن گفت: شلوار سولاخ سولاخ مُد روزه…چی چیزا…؟
مسافر خندید و گفت: بعله حاج خانوم مُد روزه…! و راننده هم تایید کرد..!
پیرزن گفت: به حق چیزای ندیده…! و بعد رو کرد به اون خانوم و گفت: راست مِگن مادر…ای شلوار سولاخ سولاخ که پات کردی مُده…؟
خانوم شیک پوش هم گفت: فکرکنم…!
پیرزن گفت: خاك عالم….! پس ببخشن مو با خودم گفتم حتما نادار ناچاری که شلوار سولاخ سولاخ پات کِردی…! ادم چی چیزا میبینه ای روزا…دوره آخرالزمون رفته …واي واي واي واي…!
خانوم شيك پوش كه ديگه خيلي معذب شده بود به راننده گفت : من پياده ميشم آقا…! راننده گفت هنوز مونده تا چهارراه آزاد شهر…! خانوم شيك پوش گفت : پياده ميشم …! تاكسي ايستاد و خانم شيك پوش كرايه داد رفت…!
تاكسي كه حركت كرد راننده گفت: ديدي مسافر مارو پَروندي حاج خانوم… طِفلَك خجالت كشيد…! حاج خانوم گفت: به ماچه…! ماخواست شِلوار سولاخ سولاخ پاش نِكُنه…! والله…!
ديشب داشتم يه كتاب در باره احاديث جعلي ميخوندم كه خوابم برد…! آقا خواب ديدم توي مكه بغل دست يه پياز فروش نشستم و پياز فروش هي ميزنه پشت دستش ميگه چه خاكي تو سرم كنم حالا…بدبخت شدم رفت…! گفتم چي شده يا اَخي…؟ سرش رو بلند كرد گفت: پيازام داره خراب مِشه…! كلي شتر بار زدم از مدينه پياز اوردم مَكه اما دريغ از يك خريدار…! هنوز حرفش تموم نشده بود كه ديدم پيشنماز مسجد مَكه داره ميره براي نماز كه صداش كردم گفتم: يا شيخ دست اي پياز فروش به دامن عَبات…! پيازاش داره خراب مِشه…! كلي پياز از مدينه آورده به اميد استفاده ولي اهالي مكه اَصَن پياز نميخورن…!
شيخ يه نگاهي به پيازفروش كرد گفت كيلو چنده اينا…؟ پياز فروش گفت: هر كيلو نيم سكه…! شيخ گفت اگه ميخواي پيازات فروش بره 50 سكه بريز توي اين جيب عبا…! پياز فروش يه نگاهي به من كرد كه يعني چيكار كنم…؟ گفتم بريز و پياز فروش 50 سكه ريخت توي جيب شيخ….!
جناب شيخ گفت همين الان يك كيسه پياز هم ميفرستي درب منزل و پياز فروش گفت : چشم…! شيخ گفت يه كاغذ مينويسي پياز مدينه هر كيلو 3 سكه و به هر نفر هم يك كيلو بيشتر نميدي…! مرد پياز فروش گفت يا شيخ ديوانه شدي..؟ مردم نيم سكه هم نميخَرَن اونوَخ تو ميگي 3 سكه …! تازه من از خدا ميخوام به هر كس يك كيسه پياز بفروشم…! تو ميگي يك كيلو بيشتر نَدَم…؟ شيخ يك نگاه عاقل اندر سفيهي به پيازفروش انداخت و گفت: اي مَلعون …اگه چيزايي كه گفتم گوش نكني پيازات به فروش نميره…تو فقط همين كاري كه گفتم ميكني و روانه مسجد شد منم به دنبالش…!
نماز كه تموم شد شيخ رفت بالاي منبر گفت نقل است از امام محمد باقر كه روزي مردي به خدمت ايشان رسيد و گفت يا ابالحسن بنده يك غلطي كردم سه تا زن گرفتم اما ديگه كشش ندارم … نميكشه يا ابالحسن…! چه خاكي توي سرم بكنم…!؟ ابالحسن گفت پياز مدينه را در مكه بخور اونوخ ناجور ميكشه…! از رسول خدا شنيدم كه هر كس پياز مدينه را در مكه بُخُورَد تا صبح با هفتاد هزار حوري بهشتي اَليش به دَر ميكند و تازه صبح قبراق و سرحال ميگه ديگه نبود…؟ خلاصه شيخ صداش رو به سرش كشيد كه اي اونايي كه از مردي افتادين يا كمرتون شله …! پياز مدينه بخورين كه اب روي اتشه…! هنوز حرف شيخ تموم نشده بود كه ديدم كسي پاي منبر نيست…! از مسجد كه اومدم بيرون ديدم جلوي پياز فروشي يك صفي كشيدن مرد و زن كه اون سرش ناپيدا و دارن پياز ميخرن كيلويي سه سكه و تازه التماس ميكنن كه بيشتر از يك كيلو بده…!
رفتم جلو و به پياز فروش كه سر از پا نميشناخت كمك كردم تا نوبت يه پيرزن شد…! پيرزن التماس ميكرد ميگفت: الهي خير ببيني ننه جان به مو دوكيلو بده…! دعات مُكُنُم نِنه …! مُو شوهرم چند ساله كه بُخار مُخار نِدره ديگه …! ايشالله اي پياز مدينه ره بُخوره حاجت مُوره بده …! خشك رفته ديگه اي زمين لامَصَب بس كه آب نِخورده…!
خلاصه اونروز پياز فروش همه پيازاش رو فروخت ويه دونه پياز مَقبول هم به من داد….! فرداش رفتم دم بساط پياز فروش ديدم داره سكه هاش رو ميشمره كه پيرزن ديروزي اومد گفت: خير ببيني الهي پياز مدينه نياوردي هنوز…؟ پياز فروش گفت مگه يك كيلوي ديروز افاغه نكرد بي بي…؟ پيرزن خنده ريزي كرد گفت : وا….خاك عالم…………..! چي چيزا مُپُرسي تو…! پياز فروش گفت: نقل است از امام صادق كه هر كس پياز مدينه رو در مكه بفروشه مثل دكتر مَحرَمه نَنه جان ….! پيرزن گفت وا…مَحرَمه…!؟خوب حالا كه مَحرَمي مُگم…! ديشب به زور لِنگ كفش دادُم يك كيلو پيازه خالي خالي خورد بعد جا اِنداختُم رو ايوون خودُمِه آرا گيرا كِردُم تا حاجي آمد…! چي شبي بود ديشب…ياد شب زفافُم افتادُم…….آخي…يادش بخير….! چله تموز بود هوايم داغ بره همي رختخواب انداختن رو پشت بوم براما…!! نصف شب بس كه جيغ كشيدم همساده ها با چوب امدن روبوم فكر كردن دزد آمده…!! ديشبم تا سحر داشت بيل مِزَدُ آب مِداد اي زمين خُشكه ….! همچي دلُم وا رَفت كه نَگو نِنه….!خلاصه همه چيش خوب بود ولي دَهَنِش خيلي بوي پياز مِداد…! غروب بايد بُرُم مِسجد ببينم اي امام جعفر باقر كه الهي به قربونش بُرُم حديثي چيزي بره بوي پيازنِگفته…! خلاصه نِنه پياز كه آوُردي دوسه كيسه برفِست دَر خانه ما…! پير بري اِلهي…!
من كه چشما گِرد شده بود پياز ديروزي رو از جيبَم در اوُردَم گاز زدَم ببينم اِفاغه ميكُنه يا نه كه از بَس تند بود از خواب پريدَم….!! اقا دهنم بدجور خشك شده بود و بوي پياز ميداد ناجور….!!
توی تاکسی گرما بیداد میکرد و بوی عرق تن و عطر و بنزین با هم قاطی شده بود که یکی از مسافرای عقب گفت : فهمیدِن پاسدارا عباس غفاریه گیریفتَن…!!
راننده گفت: عباس غفاری واز کیه دیگه…؟
مسافر عقبی که گویا منتظر این سوال بود کمی خودش رو جابجا کرد گفت: عَبد شیطانه ای بابا…!! تا حالا به ۳۶۰ تا زن تِجاوُز کرده…!! با اَجنّه ها سرو کار دِره…!! پادشاه عربستان که مریض رفته هَمی باباره برُدَن بالا سرش یَکَم از گه خشک خودِشه کِرده تو سولاخای دِماغ مَلِک فَهَد که یَکدفه عَطسه کرده حالِش خوب رفته…!! خودشَم صبحانه و ناهار و شام گه خشک خودِشه مُخُوره با شاش خالی…!! مِگن دستش با جّنای کافر توی یک کاسه یه…!! حالایَم مشایی ای یاروره بُرده تو دارو دِسته خودِش …!! مِگن مشایی با کمک هَمی بابا احمدی نژاده چیز خورش کِرده…!
پیرزنی که بغل در نشسته بود گفت:خدا ذِلیرش کُنه به حَق پَنش تَن…!!
راننده گفت : ای بابا…. تو ای مملکت چی خبراییه ما بیخبرم…!! حالا جان ما ای حرفا راسته یا دِری ماره اُسگل مُکُنی دِداش…!!
مسافر عقبی گفت: ای بابا…همه روزنامه ها نویشته…!! مِگن یکی از بازجوهاش مرُده یکی دیگه هم مِرَض خارشا گریفته صُب تا شب خودشه ماخارونه…!!
راننده روش رو کرد به من گفت: شما هم فهمیدی اقا ای چیزاره…؟ گفتم : والا مایَم شنیدِم ولی نِفهمیدِم…!! نفهمیدم چیجوری یکنفر به ۳۶۰ نفر تجاوز مُکنه هیچ اَحَدی نِمِفَهمه…!! حالایم که احمدی نژاد داره سرکشی مُکنه خجالت میکِشن بگن ما اشتباه کردیم…!! میگن مرغ یک پا داره…میگن احمدی نژاد خوب بوده ولی الان جنّی شده…!!
پیرزن عقبی گفت: مُگم نِنه نِکُنه گه خشک رختن تو غِذای اَحمدی نجات…!!
راننده گفت : والا ای بابا از همو اَولّم گهی نبود …..!! گه خشکَم که بخوره وازَم گهی نِمِشه…!!
پیرزن گفت نِگر دار اقای راننده… مُو پیاده مُرُم…!! بعد به اون مسافر عقبی گفت: ببخشن شما ادرس همی عباس آقاره نِدِرن…؟ مسافر گفت: کدوم عباس آقا ننه…؟ پیرزن گفت : همو دعانویسه دیگه نِنه… گفتِن به زنا تجاوز مُکُنه….!!!
…………………………………………………….
توی تاکسی بودم که جلوی پای یه پیرزن توقف کرد…! پیرزن اومد جلو و از شیشه ماشین به راننده گفت: پول نِدِرُم نِنِه جان تا هَمی فاطِمیه مُوره مُبُری…؟ راننده گفت : سوار شو مادرجان…!!
پیرزن سوار شد و وقتی تاکسی اول فاطمیه رسید گفت: دَستِت درد نِکُنه نِنه…پیاده مُرُم…!! پیرزن پیاده شد و یک اسکناس دویست تومنی به طرف راننده دراز کرد و گفت:خِذمَتِ شُما…!!
راننده گفت: تو که گفتی پول نِدِرُم مادرکه..؟ پیرزن گفت: داشتُم نِنِه جان…!! فقط ماخاستُم بفَهمُم هنوزَم مَرد پیدا مِره یانه…؟ حالا فهمیدُم نِنِه جان…!! بیگیر مادَر…!!
راننده گفت: پوله بذار تو جیبت مادرجان….!! به ما رسید…!! و گاز داد رفت…!!
………………………………………………………………………………………..
دوستانی پرسیدن این کلام راننده یعنی چی…؟ ( به ما رسید…!! )
اینجا این حرف راننده رو در اصطلاح مشهدی به دونوع میشه تفسیر کرد…!! یکی اینکه قصدش از سوار کردن اون پیرزن کار نیک کردن و صواب بردن بوده و منظورش هم از این حرف این بوده که صواب اون کار نیک به ما رسیده و احتیاجی به کرایه نیست…!! یا اینکه وقتی پیرزن گفته میخواستم ببینم مرد پیدا میشه یا نه همین حرف برای راننده خوش ایند بوده و منظورش این بوده که همین کلام برای اون بسه و لطف خوش کلام به اون رسیده …!!
ــ حَج آقا پودر بیداشتی دِری…؟ /
ــ چی نِنه …؟ /
ــ پودر بیداشتی…!! /
ــ واجبی مِخی…؟ /
ــ ها…واجبیل…!! /
ــ خوب بگو واجبی دیگه پودر بیداشتی چیه…!! بفرما..! /
ــ چند رَفت..!! /
ــ سیصد تِمَن..! /
ــ مُو همیشه دویست تِمَن مِخِرُم …!! /
ــ یارانه ها گیرون رفته نِنه…!!! /
ــ به واجبیل چی دَخلی دِره…!! /
ــ نِنه جان ای واجبی روش پلاستیک دِره…! زیر پلاستیک جعبه دِره…! واز توی جعبه پلاستیک دِره…!! توی او پلاستیک گند و گه دِره..!! همه ایناره تو چند تا کارخانه درست مُکُنَن…!! تو او کارخانه ها برق دِره که گیرون رفته…!! گاز دِره که گیرون رفته..!! اب دِره که گیرون رفته…!! ماشینایی که ایناره ای بَر اوبَر مُبُرَن بنزین مِخَن که گیرون رفته…!! گازوییل مِخَن که گیرون رفته…!! ادمایی که ایناره درست مُکُنَن زن دِرَن…!! بچه دِرَن..!! هَمَشان نون مُخُورَن که گیرون رفته…!! سنگک دانه ای سیصد تِمَن …!! حالا فهمیدی دَخلِش چیه یا وازَم بُگم…؟ /
ــ خدا مرگم بده…!! بیبین چی به روز مِردُم اُوُرده لاکِردار…!! اِی الهی خدا مُوره مرگ بده که رفتم رای دادُم …! ای الهی به زوال بیه ای احمدی نژاد به حق پَنج تَن…!! بده یَک بسته…!! چیکار کُنُم دیگه …! لاعَلاجُم ننه….لاعَلاج…!! حالا واجبیلِش خوب هست..؟ /
ــ مُو نِمدِنُم دیگه…!! برو بیکیش بیبین خوبه یا نه…!! /
…………………………………………………………………………………………..
برق و گاز و بنزین و گازوییل و اب و نون که گرون شده روی همه چی اثر میذاره…!! قیمت همه چی بالامیره…!! وقتی میگم همه چی یعنی حتی واجبی …!!
توی تاکسی نشسته بودم که یه حاج خانوم چاق پا کوتاه چادری مسیر گفت و وقتی اومد سوار بشه بجای اینکه با سر بیاد تو با ته اومد و نصف باسنش رو گذاشت روی پام و یه دفعه گفت: ای خدا مَرگم بده…! منم خودم رو تا جاییکه میتونستم جمع کردم تو شکم اقای چاقی که کنارم نشسته بود…!
خلاصه حاج خانوم جابجا که شد دیدم اه چه بوی گندی میده تنش …! گمون کنم یه شیشه عطر فاسد رو خالی کرده بود روی خودش که با بوی عرق تنش معجونی شده بود که صد رحمت به صد تا چُس و گوز …! خلاصه بدجوری احساس خفگی بهم دست داد…! طاقت نیاوردم و گفتم: حاج خانوم چی زَدی به خودت که اینقده بو میده…؟ حاج خانوم چادرش رو جمع کرد گفت: بوی عطر گل سُرخه نِنه…! و تا اومدم یه نفسی چاق کنم دیدم یه شیشه عطر از زیر چادرش دراورد و فِرتُ فِرت محکم زد به تخت سینه ام گفت: صَلوات برفِست….!!
اقا من که غافلگیر شده بودم گفتم: حاج خانم چیکار داری میکنی…؟ گفت: ثواب دره نِنه …تِبَرُکه…! گفتم: میخوام ثواب نداشته باشه…من داره حالم به هم میخوره شما شیشه عطر رو خالی میکنی رو من…. نگه دار اقا…نگه دار…!
حاج خانم چاق گفت: خیلی دلت خواسته بشه…عطر گل سُرخه… از بازار رضا خریدُم… تِبَرُکه…!
پیاده که شدم داشت گریه ام میگرفت…اقا یه بوی گندی گرفته بودم که نگو…از خودم بدم میومد…! کرایه رو حساب کردم و غرغرکنان رفتم محل کارم…! وارد محل کارم که شدم بعد از چند دقیقه دیدم پچ پچ ها و صدای خنده خانمها بلند شد…! خانوم سرکارگر اومد جلو و گفت ببخشید اقای فلانی بچه ها میگن اسم این عطری که زدین چیه…؟ چنون با اخم بهش نگاه کردم که سرش رو انداخت پایین …! بهش گفتم به بچه ها بگو اسمش عطر گه سرخه…گهه سرخ …! میخوان..؟
خلاصه دیدم با این بو نه میتونم توی محیط کار باشم و نه میتونم کار کنم… زنگ زدم اژانس یه ماشین اومد رفتم خونه…وارد که شدم دختر چهار ساله ام گفت چی بوی بدی میدی بابا…پیف پیف…خفه شدم…! زنم از اونطرف گفت اه چه بوی گندی اومد و من پریدم توی حموم…پیرهنم رو دراوردم کردم توی یک پلاستیک و سرش رو شش تا گره زدم از لای در دادم به خانومم گفتم سطل اشغال…!
اقا نشون به اون نشون که جلوی سینه ام رو شصت بار با صابون و شامپو شستم و شش بار با سفیداب کیسه کشیدم که سرخ شد اما بوی گند نرفت که نرفت…! از حموم که اومدم بیرون بوی گند تنم یه طرف و زیر اخیه کشیدن عیال مربوطه یه طرف که چشمم روشن حالا دیگه بهت عطر میزنن اره …ای خدا لعنتت کنه حاج خانوم… خدا لعنتت کنه…!
برای خرید رفته بودم میدون شهدا … شلوغ بود و مردم برای شب عید مرغ و ماهی و میوه و گوشت میخریدن ! یه دفه دیدم صدای ای دزد ….. ای دزد اومد ! صاحب قصابی جلوی زنی رو گرفت و گفت : چی کِردی زیر چادرت نِنه ! واکُن بیبینُم ! زود باش تا زنگ نِزدم ۱۱۰…! مردم کم کم جمع شدن و شلوغ شد ! زن دستش رو از زیر چادر بیرون اورد دیدم یه چیزی شبیه مار پوست کنده تو دستشه ! زن با گریه گفت : بُخدا مو دزد نیستم ! به همی اِمام رضا مو دزد نیستم ! گفتُم فردا روز عیده بره بچه ها ابگوشت بار بذارُم ! فقط همی دمبه گاو ره ورداشتم ! غلط کردم ! مرگ بخورم به جای ابگوشت ! مَرگ ……! بغض زن ترکیده بود و زار میزد ! قصاب دُمه گاوش رو ورداشت و رفت … پچ پچ توی مردم شروع شد … زن رو پای درختی نشوندن و یه لیوان اب براش اوردن !
یه حاج اقایی یه پلاستیک گوشت تو دستش بود گذاشت جلوی پیرزن و بدون اینکه حرفی بزنه رفت ! یه خانوم مانتویی گفت همینجا بشین الان میام و سریع رفت دوتا مرغ گرفت و داد به پیرزن ! یه اقای جوونی هم دوتا پلاستیک سیب و پرتغال گذاشت جلوش … ! یه عده دیگه هم پول جمع کردن و یه دسته اسکناس شد که به زور دادن بهش ! همون خانوم مانتویی گفت پاشو مادر تا برسونمت خونه … مردم کمک کردن و وسایلش رو گذاشتن تو ماشین … پیرزن هم با چادرش اشکاشو پاک میکرد و هی مردم رو دعا میکرد سوار ماشین شد … لذت بردم از اینکار مردم … احساس غرور کردم که بین این ادما زندگی میکنم ! پیرزن فردا که روز عیده سفره اش رنگین تره …دیگه ابگوشت دمه گاو نمیخوره !
ــــ نِنه مُو مُوز ماخام !
ــــ مُوزُم کُجا بُوده خیر سَرُم …!
ــــ هُونا نِنه …. تو او میوه فُروشیهِ پُره مُوزه !
ــــ خانه کدخُدایَم پُره گِردویه ……..به ماچه !
ــــ نِنه مُو گِردو ماخام !
ــــ ای مَرگه مُو گِردو ماخام ! ای دَردِه مُو مُوز ماخام ..! ایشالله بیمیری راحَت بُرُم اَز دَستِت بچه ! عاصی کِردی مُوره مُرده شُور بُرده !
————————————————————————————————
این یک گفتگوی واقعی بود بین یک مادر و فرزندش در خیابون ! بچه ها نداشتن نمیفهمن … ندارم نمیفهمن … خونه کدخدا نمیفهمن ! …اونا فقط دل کوچیکشون میخواد ! کاش تو جامعه ای زندگی میکردم که این ارزوهای کوچیک یه رویا نبود برای بچه ها !
