_ای خواهر جان دست رو دلم نَذار….! بِده مو او قِلیونه آبجی…! هَمی وامُونده صاحابِه اگه یَک خَری سَگی بیه وَرداره بُبُره یک نِفَسی میکیشُم مُو ای آخر عُمری ….! سِندو سالِشَم دِره بالا مِره مِتِرسُم بِخ ریشُم بِمَنه…چیکارش کُنُم خُب….تُرشیش بِندِزُم…؟ پا به ماه که بودُم گفتَن سر میدون لوطی اَنتری مَعرِکه گیریفتِه…! مونِه نادونَم چِدِرمِه سَرُم کِردُم رَفتُم سرِ میدون.
…یَک اَنتَر زشتی داشت که بَرِ روشَم سُرخاب مالیده بود جای دوست و دُشمَنه نشون مِداد…هَموجور که داشت مِلَق مِزَد آمَد زُل زد تو چشمام وامُوندِه صاحاب…مُویَم تِرسیدُم دَر رَفتُم…..دُختِره که بدنیا آمَددیدُم سیبِ دونیمه همو اَنتره رِفته…کاش قِلَمای پام مِشکَست نِمِرَفتُم مَعرکِه نِگا کُنُم ….!

_ شما که چند روز جلوتَرا گفتی خواسِگار مِخه بیه پَس چیکار رَف …؟

_ اِی خواهر….آمَدَن که آمَدَن…! به ای پدرسَگ صاحاب گفتُم وَخِز یَک سینی چُویی وَردار بیار خیر سَرِت تا او شِکل نَحسِته بیبینَن…! چویی که آوُرد تا آمد جلوی داماد بیگیره از هولِش سینی از دستِش چُپه رَفت رِخت رو پایه بنده خدا سُوختِگ….! بَعدِشَم گفتن عروس خانم بیه بیشینه دوکِلوم حَرف بِزنه……کوفتی تا آمد بیشینه یَک گوزی داد که صِداش تا بِقالی سر خیابون رَفتِگ…نِکه شَبِش آش لَخشَک با سیر داغ مَرگش کِرده بود یک بُویی را اُفتاد که هر چی سِپَنج دود کِردُم دَره واگذاشتُم بازَم اِفاقه نِکرد…….اونایَم زود وَرخاستَن گفتن اِلتماس دعا…هَمچی تُندتُند مِرَفتَن که داماده بِنده خدا دَم پله ها خُوردِگ زِمین سَرِش شیکَست شُرشُر خون میامَد…رَفتن دیگه خواهر….! پاشارِه که اَز در گذاشتن بیرون مُویَم اَنبُره وَرداشتُم اُفتادم به جونِش پدر سگ صاحابه…! دیروزَم خواهر پسره زنگ زده که ما اِستِخاره گیریفتِم خیلی بد آمده…ای یَم از اِقبال ما خواهر جان…!!

_ مزنی عَلیلِش مُکُنی پاک رودَستِت مِمانِه ها…..اِقبالت خیلی هم بُلنده خواهر جان…!

_ اگه اِقبالُم بلند بود ای دُختره سر و سامون میگیریفت ایجور ایینه دِق نِمِرَفت بِره مُو….!

_وَختی مُگم اِقبالِت بُلَنده یک چیزی مِدِنُم حُکمَن که مُگم…! او قندونه بده چوییمِه بُخُورُم تا بِزِت بُگم….!!

_ خُُب مُگفتی خواهر جان….از اِقبال مُو مُگفتی…!

_ اِقبالت بُلنده بِره ایکه یک شوهره خوب سراغ دِرُم بِره دُختَرت…مُو آمِدُم وقت بیگیرُم بره خواسگاری…! شمایَم یَک سفره نَذِر کن ایشالله بخیر وخوشی وِصلَت سر بیگیره خوشبخت بِره دُختَرت…!

_اِی اِلهی مُو قربونِت بُرُم آبجی جان…بُخدا اگه ای وصلت سر بیگیره سفره اَبَلفَض که هیچی یک سِفَر کَربِلایَم بِره شما نذر مُکُنُم خَرجِشَم مُدُم…خدا اخر
و عاقبتِتِ ره بخیر کُنه …حالا کی هستن اینا..؟

_آدِمای خوبی یَن…تو روضه صِدی خانم با مادرش اِختلاط کِردُم…گفت یک دختر خوب آفتاب مَهتاب ندیده ماخام بره بِچَم…..مُگفت دخترای حالا همشان زیر ابرو وَرمِدارَن بَند مِندازَن مُو دوست نِدِرُم…..بِزش گفتم خواهر جان اِقبالت بُلَندِه…یَک دختر سراغ دِرُم عین دِسته گل…صِداشه کسی نِشنُفتِه چی بشه که روشه کسی دیده بشه ….! پسرشم تو اِداره مَتوفیای …دَستِشا به دهنشا مِرِسه…! بِره هَمی شب جمعه ساعت دیدُم خوبه….اگه شما راضی بشی…؟

_ بره چی راضی نِبِشُم خواهر جان…از خدایَم ماخام….!

_ راستی خواسِگار اولی شغلش چی بود..؟

_تو کار بنایی بود….مُگفتَن گچکاره…! خودُمَم زیاد رضا نبودُم به او…!

_فقط تا شب جمعه به دخترت چیزای باد دار نَده بخوره تا بخیر و خوشی تِموم بِره….بُرُم مسجد که دِرَن اذون مِگن….

_چشم آبجی جان…اِلتماس دعا…ایشالان که خدا قبول کُنه به حق پنش تن…!

……………………………………………………….

_خیلی خوش امدن حاج خانم سراَفرازِما کِردِن….بِفرمایِن چوییتا یَخ کرد…!گفتِن شُغل آقازاده چیه..؟

_ اِداره جاتیه….! تو اِداره مَتوفیا کار مُکُنه …! بهشت رضا…!

_ نِکُنه مُرده شوره…؟

_خُب حالا مَگه مُرده شور بَده…؟

_ بِبَخشِن ولی مُو دُختر به مُرده شور نِمُدُم…!

_ نِمِدِن که نَدِن…! چیزی که زیاده دُختر…تازه اویَم بِره پسر مُو که از خودش خانه وماشینَم دِره..چیشششش…!

_ وا….خانه وماشین دِره شاداماد….! اَصن کی گفته مُرده شوری بَده حاج خانم جان…؟ مُرده شوری اِقَد ثواب دِره که چی…هَمی اَنبیا هَمَشان مُرده شور بودَن…نِمدِنِن چِقَد کار خوبیه…باعث سرافرازیمایه دامادِما مُرده شور بشه…!

_شما که الان گفتِن دُختر نِمِدِن که…!

_مُو غِلَط کِردُم اگه همچی حرفی زدُم…پس گفتن خانه وماشین دِره ها…ماشینِش چی هست بِسلامتی…/

_ریو دِره بچَه ام….!

_وا….رنویَم مگه ماشینه….چی چیزا…!! حالا هر کیره میبینی یَک رنو زیر پاشه…!

_ رنو نه حاج خانم ….ریو…! یک چیز دیگه هم بُگم هَمی اول که باز بعد نِگِن نِگفتِن…مُو بچَه ام گاهی حالِش بَد مِره میُفتِه…!

_ غَشیه…؟ ببخشن ولی مُودختر به غَشی نِمُدُم….!

_ نِمِدِن که نَدِن….چیزی که زیاده دُختر …تازه اویَم بره بچه مُو که یَک باغی یَم تو طرقبه دِره…!

_ وا …باغ دِره…چقدرَم خوب ….مُو بُگم عروس خانم چویی بیاره پس…!

_ شما که گفتی دختر به غَشی نِمِدی که حاج خانم…!

_ غَشی که عیب نیست که …دَست خود آدم که نیست ….آدم معتاد نِبشه…غَشی خوب مِره ایشالان…!

_ اَلبِتَن مُو یَک چیز دیگه هم بُگم بعدِش چویی بیاره…! مُو ای پسرُمه یَکبار داماد کِردُم دوتا بیچه یَم دِره از زن اولِش …زنش خوب نبود طِلاقِش داد….! واز بعد نِگن نِگفتی…!

_ وا…..! دیگه اگه هَمی پدیده شاندیزَم مال آقازاده بشه مُو دختر نِمُدُم بهش….. بسم الله….بفرماین….خیر پیش…ای مَرضی خانُمَم چی لُقمه هایی بِره ما میگیره خیر نِدیده….دَرَم بِبِستِن پوشت سَرِتا…!

……………………………………………………………….

_ مادر جان بذار دَرسُمه باخانُم….بُخُدا مُو دِلُم نِمِخه الان عروس بُرُم…! تورِه به ارواح خاک بابا بذار دَرسُمه باخانُم…!!

_ مَگه دِلبخواهیه دُختَر…؟ بابات خدابیامرزَم دلش ماخاست تو زود عروس بری …همیشه مُگفت دختر که رسید به بیست دیگه جاش توی ای خانه نیست…! مِخی فردا پوشت سَرما حرف دربیارَن…بگن فلانی دخترش به خَنِه مُونده…! حرف دَرس مَرسم نِزنی که اوقاتُ
م تلخ مِره ها… ….فرداشَبَم مِخه خواستگار بیه بروحموم یَکم به خودت برس …!!

……………………………………………………

_ خُب خیلی خوش اِمِدِن …صِفای قدمتا…بفرماین آقازاده شغلش چیه…؟

_ نادر دانشجوی پزشکیه حاج خانم…! هم درس ماخانه هم کار مُکنه…یک ماه دیگه هم مِخه بره کانادا که درسش ره باخانه…! ما گفتم زنش بدِم که اونجه ای دخترای خارجیگینی از راه به دَرِش نِکُنَن…! گفتِم زَنِشَم وَرداره بُبُره خاطر جمع بِشِم..!

_خُب ایشالله کی دکتر مِرَن…؟

_ هفت سال بویِد اونجه درس باخانه تا مدرکشه بیگیره..!

_ کی آدرس ماره داده به شما…؟

_ خود نادر تو صف نونوایی دختر شماره دیده از نجابتش خوشش امده …بعد که نون گیریفته دنبال دخترتا امده تا خانه ره یادگیریفته…مِگه مُو یَک دختر ماخام مشهدی اصیل بشه…ساده بشه…! اَزی رنگ روغنیا بدش میه…!

_ ماشالله آقا داماد چقدرَم خجالتین …بفرماین چوییتا یَخ کرد آقا نادر…! اگر مِخِن با عروس خانُمَم حرف بزنن توی او اتاق نشسته …چار کِلام اِختلاط کُنِن ببینن ستارَتا به هم میگیره ایشالله…!!

………………………………………………

_ سلام

_سلام …حال شما خوبه…؟

_ممنونم …زیاد وقتتون رو نمیگیرم اکرم خانوم…من دانشجو هستم و همیشه دلم میخواست زنم خیلی ساده و اصیل باشه…برای همین شما رو انتخاب کردم اگه انشالله موافقت بفرمایید…!

_خواهش میکنم…!

_من یکماه دیگه زنم رومیخوام ببرم کانادا…هفت سال باید درس بخونم بعدشم برمیگردم ایران مطب میزنم…شما با رفتن خارج که مشکلی ندارین که…؟

_نه چه مشکلی …؟ خیلی هم خوبه…! فقط یک چیزی…!

_بفرمایید.

_ اقا نادر منم میخوام درس بخونم …شما اجازه میدین…!

_ احتیاجی به اجازه من نیست…خیلی هم خوشحال میشم…اتفاقا من همین رو میخواستم بگم به شماو تشویقتون کنم که با هم درس بخونیم که خدا رو شکر شما هم علاقه دارید..شما شرطی شروطی چیزی ندارین…؟

_ نه…فقط از اینکه با درس خوندن من موافقت کردید ممنونم…خیلی علاقه دارم…!

_ چه بهتر ازین…نهایت ارزومه زنم مدرک بالایی داشته باشه…! پس اگه حرف دیگه ای نیست با این شکلات دهنتون رو شیرین کنید:)

……………………………………………………..

هفت سال گذشت…!

……………………………….

……………………………….

…………………

……………….

مکان: فرودگاه مشهد

_ آمَدَن…هُونا آقا نادر…پهلوی اوخانُمِه…! کو پس دُختَرُم…؟ خدا مَرگم بده…! ایکه رفته یک زن دیگه اُستُندِه که خیر نِدیده…چی مِخِنده…رو آب بِخندی اِلهی ذِلیل مُرده دُختَرُمه چیکار کِردی…؟ آقا نادر کو دختَرُم پَس…تویَم مِثل بَقی مردایی ها…؟ تا چشمت اُفتاد به ای زنای خارجی رَفتی داماد رَفتی زن خارجی اُستُندی ها…مو دُختَرُمِه از تو ماخام …دخترُم کوجایه…..؟

_ مامان…چطور من رو نمیشناسین….؟ من اَکرمم دیگه…!!

_یا امام هَشتُم…یا امام غریب…! شما اَکرم مُویی…؟! دروغ مگی….!!

_ یعنی اینقدر عوض شدم…؟ منو نشناختی مادر…؟

_مادر جان مُو اصلا نِشناختُمِت…دورِت بگردُم مادر جان…..دورت بگردم اِلهی…..! دُختر چی خوشگل رِفتی تو…بترکه چشم حسود چی قد و بالایی…چقد خانم رِفتی…؟ بیا بغلت کُنُم نِنه که دِلُم یک ذره رفته برات مادر جان….! کو بیبینُمِت واز….! قدرت خُدارِه بِگِردُم…!! هنوزم باور نِمُکُنُم ای همو اکرم خُودِمایه…؟ توکه صورتت ایجوری نبود که نِنه …. ای کانادا چقد خوبه پَس…بهت ساخته نِنه جان…ماشالله …ماشالله…ماشاللهُ نوم خدا….!

_مادر جون یه دوتا عمل کوچولو کردم…تازه دخترت دکترم شده…البته با کمک نادر…… دیدی بالاخره به ارزوم رسیدم…!

_چی…؟ دکتر رِفتی…؟ پناه بَر خدا…دُختر مُو دکتر رِفته…! ای خدا شکرت…شکرت…شکرت…شکر…!

_ مادر جون بریم که نادر گرسنه اس….ناهار چی داری…؟

_ بَراتا گوشت بادِنجون دُرُست کِردُم نِنه جان…!

_ ولی باید قول بدی فردا برامون آش لَخشَک درست کنی مادر…بس که تعریف آشای تو رو کردم پیش نادر همش میگه بگومادرت هر روز آش درست کنه…!!

_ آش لَخشَک….؟ نِنه جان یادت رِفته مَگه…آشک لَخشَک باد دِره…!

_ همون باد بودکه مسیر زندگی من رو عوض کرد مادر جون…یادت رفته…؟

_راستَم مِگی ها….قربونت بُرُم الهی…! حتما با سیر داغ مِخی ها…؟

_ آره مادر جون…. با سیر داغ فراوون….هاهاهاهاهاها…! ( تمام )

…………………………………………………………………………………………….

هدفم از نوشتن این داستان این بود که بگم حتی یک گوز هم میتونه مسیر زندگی آدما رو عوض کنه…اکرم خانوم اگه نمیگوزید الان زن یک استای گچکار بود و دوسه تا بچه دورش …! اما گوزید و رفت کانادا شد خانم دکتر….دست نگهدارید لطفا…! نگوزید…! چون هر گوزی برای روزی…!!

هدفم این بود که بگم هر اتفاق بدی صرفا فقط بد نیست بلکه ممکنه مقدمه یک اتفاق خوب باشه…! پس هیچوقت ناامید نباشید…! در ضمن میخواستم بگم دخترای ما اگه امکانات براشون فراهم باشه دست پسرا رو در درس خوندن از پشت میبندن…!

About these ads