اندر احوالات کودکی و مرد شش میلیون دلاری …!

 گجموی نازنین که تقریبا هم سن و سال منه خواسته در بازی وبلاگی شرکت و کنم و از کارتون های مورد علاقه ام در کودکی بنویسم . شبی که بابام یک تلویزیون سیاه و سفید فیلیپس خرید رو هیچوقت فراموش نمیکنم که چه ذوقی کردم … بابام شب ها دیروقت میومد خونه …یه شب مادر من رو از خواب بیدار کرد گفت: مسعود پاشو بابات تلویزیون خِریده…! همونجور خواب الود گفتم : دروغ مِگی …! کُو…؟ گفت: تو اتاق بزرگه … جَلدی پاشُدُم با مادرُم رَفتُم توی اتاق بزرگه و مادر چادرش رو از روی تلویزیون برداشت …! گفتُم ایکه بخاریه که….! کو شیشه اش؟ گفت: شیشه اش طرف دیواره…! یه دستی روی شیشه اش کشیدم و قند توی دلم اب رَفت …او شب تا صبح زیر کرسی خواب تلویزیون میدیدم…! فرداش تلویزیون وصل شد و مجری برنامه کودک هم خانوم میان سالی بود که اگه اشتباه نکنم اسمشون خانوم برومند بود … یکی از کارتن های مورد علاقه ام میکی موس دوست داشتنی بود … یه دارکوبی هم بود که اسمش وودی وود بیکر بود که اونم دوست داشتم…کم کم سوپرمن و بتمن و بردمن و بردبوی و اکومن …یکی یگه از کارتون های مورد علاقه ام شِزم بود که فکر میکنم یک غول سیاه حلقه به گوش بود …! کارتن عصر حجر رو هم بشدت دوست داشتم…! از کارتن که بگذریم مرد شش میلیون دلاری سریال مورد علاقه ام بود و بعد از دیدن اون این داداش بزرگتر ما جو گیر میشد و ادای مرد شش میلیون دلاری رو در میاورد و با حرکات اهسته مشت به سر و کله منه بدبخت میزدکه یه روز طاقتم طاق شد و رفتم بیل رو برداشتم و زدم به ساق پاش…! زدن بیل همان و خونریزی شدید پای داداشه شش میلیون دلاری ما همان …. خلاصه ظهر بابام اومد و مادر گرامی هم هنوز بابا از راه نرسیده بنده رو چُغُلی کرد که ها مسعود هَمچی با بیل زده به پای سعید که پاش قِلَم رفته…! منم پشت در اتاق قایم شده بودم و مثل بید میلرزیدم و هر چی بابام صدام میزد جواب نمیدادم تا پیدام کرد … بابام چنون زد توی گوشم که همونجا خودم رو خیس کردم …! هیچوقت یادم نمیره … هیچوقت…!