شبکه مویوتو…!!

_ نِگا خواهر ای دختر عِفَت خانم چبجوری مِرقصِه…! خودِشه عین چوله غِزَک دُرُست کرده عین عَلی وَرجَک هی مِپره هوا…! مَگه رقص ایجوریه…؟ ما چیجوری مِرقصیدِم اینا چیجوری مِرقصَن…!!

_ ای خواهر جان هر چیزی هَمو قدیمیش خوبه…! عروسی مِیمِنَت خانم یادِتایه شما…؟ مُطرب آوُرده بودَن …؟ مادر اَصغر آقا خدابیامُرز مُوره هَمونجِه نِشون کِرد …! یَک شِلیته مَخمَل عَنّابی تَنُم کِرده بودُم با یَک بُلیز ژرژت آبی مِرقصیدُم…! آوازه خون آورده بودَن از آغاسی مُوخوندِگ مُگفت: دُختر آبادانی چه سَبزِیو مامانی….مویَم هِی قِر مِدادُم….هِی قِر مِدادُم…!! چی شاباشی گیریفتُم اوشَب…! یادش بخیر…! خدابیامرز بی بی جانُم هَمو شب مُوره صِدا کِرد تو مُطبَخ گوشُمه گیریفت گفت مَگه عروسی باباتِه که هَمچی قِر مِدی عایشه خانُم…! مویَم یَک چیشّی گفتُم دَّر رَفتُم دوبَره آمَدُم رقصیدُم….ای جِوونی…کوجایی…؟

_ اَلپَری بودی ها اَقدَس خانُم….؟ یادِته میامَدی خانِه ما به تِلفیزیون نِگا کِردَن…؟

_ ها بابا……….اِقَد هِی آمَدُم اونجه تا یَک شب دیدُم اَصغر آقا تِلفیزیون خِریده…! اَزینا که دَرش قُفل مِرَفتِگ….آر تی آی …! گفت دیگه حَق نِدِری بِری خانه کاظم آقا ….بیشین خانه تِلفیزیون نِگا کُن….! مُویَم تُخمه خَربِزه تَف مِدادُم شب که آصغر آقا میامَد مِنشَستِم به تِلفیزیون نِگا کِردَن….تازه او وَقت شَب سریالاش شروع مِرَفتِگ….! شما از خانه قَمَر خانُم یادِتایِه…؟

_ اِی ها….مُراد برقی بودِگ…! صَمَد آقا…تلخ و شیرین….!! شیرینش رَفتُ تَلخِش مُوندِگ…! اِی دادُ بیداد…!

_ حالا تا تِلفیزیونه وامُکُنی شیخ میبینی….ای کانال شیخ…او کانال شیخ…! آدم دِلشورای تِلفیزیون مِره…! مُو که هم چند وقته تا چشمُم به هَمی شیخا میُفتِه دِلُم آشوب مِره….! او زمان یک شیخ بود که پیشنماز مِسجِد بودِگ….شیخ اَحمَد خدابیامُرز…! حالا هم عین مور و مِلَخ شیخ رختِه …! اّدَم دِلش وارِضا مِره…!

_ ما که خواهر جان چند وقته توبِه کِردِم ای تِلفیزیونه نِگا نِمُکُنِم…! هَمی جواد یَک دَر قابلِمِه گذاشته روبوم مِگه ای دیشه…!! هَمی کانالای خارجه میگیره مُنتِها عین خودِما حَرف مِزنَن…! شُما نِدِرن….! خُرَم سُلطانِه نِمیبینن…؟

_ اِی چِره خواهر جان…!! اَگه هَمی خُرم سلطانُ ماچ و عِشقُ نِمدِنُم هَمی زنِکه ساری تاک نِبود که دِق کِرده بودُم تا حالا…!! مُو هَم فقط هَمی کاناره جِم ره میبینُم با هَمی مُویوتو….!!

……………………………………………………………………………………………………………………….

چوله غزک= مترسک سر جالیز

علی ورجک= ادمکی عروسکی که بالا پایین میجست

مطرب= ساز زن

نشون کرد= انتخاب کرد برای پسرش

شلیته= دامن

مُطبَخ= در اصل مَطبَخ که یعنی اشپزخانه

اَلپَر= آتش پاره

دلشورا= حرف تنفر و انزجار

دلم اشوب مره= حالم بد میشه

دلش وارضا مِره= جرفی در جهت نارضایتی و مخالفت

دختر ملوس خانم…!!

_ ای خواهر جان دَست رو دِلُم نَذار …..مُو هَم هیچ غُصتِه ای نِدِرُم اِلّا هَمی دختر که بِخ ریشُم موندِه….! یَک خَره سَگی هَم پیدا نِمِره دست ای واموندِه ره بیگیره بُبُره هر روز ریخت نَحسِشه نِبینُم….! چی بُگم خواهر چی بُگم….دَرد بی دَرمون که مِگن هَمیه خواهر….هَمیه…!!

_ راه دِره خواهر….راه دِره…! دُختر مَلوس خانم یادِته…؟ نِصبه صورَتِش دِماغ بود نِصبِش چِناق…!! ازدَر که میامَد تو اول دِماغِش میامَد تو بَعدِ دوسه دِقه چِناقِش…!! کونِش کَج بود پاشَم شَل مِزَد…! حرف نِمتِنیست بِزنه اِلّا وَقتی که تو مُستِراب بود اگه دَر مِزَدی فقط بِلَد بود بِگه اِهههه…!! یادِته کَچَلی داشت دَهَنشَم بوی اَنِ گربه مِداد…!! شوهر کِرد رَفت خانه بَخت…! بُگو کی گیریفتِش…؟ دکتر سُماقی که تو خارجه مَطّب دِره…!! باورت مِرّه…؟

_ نِکه باوَرُم نِمِره….! مُرده شور به او نِگاه نِمِکِرد زَن دُکتُر رَفتِگ…؟ او که ماخاست بُچُسه میرید که خواهر جان…دَهَنشِه که وامِکِرد زود مِرَفتَن دَره مُستِرابه مِبَستَن هواکِشاره روشن مِکِردَن که…!

_ بَععععله….باباش پینجا تِمَن داد به یک شِرکَتی بردَنِش بعد شیش ماه آوُردَنِش…اَزی رو به او رو رفته بود…!! دِماغِش اندازه نُخود رفته بود چِناقَم نِداشت….!! از شیکمِش وَرداشته بودن چُسبُندِه بودَن به کونِش….!! سولاخ کونِشَم دَرز گیریفته بودَن که موقع چُسیدن نِرینه دیگه…!! سینه هاشَم عین هَندِوَنه دِیمه….!! اَصَن یک چیزی مُگم یَک چیزی مُشنُفی خواهر…!! راه که مِرَفت هَمچی کونِشه تاب مِداد سینه هاش لُم لُم مِکِرد که بیا وُ بیبین…! مُگفتَن داف رفته…!!

_ناف رِفته…؟

_ ناف نه خواهر جان….داف…!! دیگه مُستراب نِمِرَفت که …مُگفت مَن توالت فرنگی نِبِشِه ریدَنُم نِمیه…؟ مُگفت فُرم کونِش به هَم میریزه اگه سَر مُستراب بیشینه….!! بعدِشَم هَمی دُکتر سُماقی گیریفتِش بُردِگ خارجه…! مِگن حالا به ماکارانی مِگه اِسپاگِتی به کباب دیگی اَم مِگه بیف اَصغر گانوف…!!

_ مُگم خواهر جان چند دادَن گفتی…؟ کَمتَرَم میگیرَن…هَمی آدرس هَمی شِرکَته کوجایه…! الان طِلا چَند رفته…خبر دِری شما…؟ بیمیره اِلهی به حَق پَنش تَن هَمی روحانی که آمد طِلا آرزون رَفت….بیمیره اِلهی…!!

عَمّه سیبیلو ….!!

امروز همسرم رفته بود نسترن رو برای کلاس اول ثبت نام کنه …. من هم بعدا به اون ملحق شدم و گویا کلاس اولی ها باید به چند اتاق مختلف میرفتند برای تست شنوایی و دید چشم و غیره…!

ورود به این اتاق ها برای والدین ممنوع بود و گویا اداره چند خانم جوان (مکتبی) رو برای انجام این تست ها به مدرسه فرستاده بود….! خلاصه نسترن به اتاق تست هوش رسید و رفت داخل…بعد از دوسه دقیقه اومد بیرون و دیدم لبخندی به لب داره….ازش پرسیدم چرا میخندی دخترم…؟ گفت: بابا جون اون خانومه سیبیل داشت…!! گفتم چی پرسید ازت…؟ گفت :من همش حواسَم به سیبیلش بود….خیلی بانمک بود…!

خانم سیبیلو برگه تست هوش دخترم رو تیک زده بود که ( آمادگی رفتن به کلاس اول رو نداره…!!)

قصد جسارت به خانمهای سیبیلو رو ندارم اما فکر میکنم برای کودکی که تازه میخواد وارد دبستان بشه این رویه درست نیست که اون رو تنهایی هُل بدَن داخل اتاقی که یک خانم سیاهپوش مَقنعه به سر سیبیلو اونجا نشسته…! روح و جسم دختر من و البته دخترهای کوچک دیگه بسیار لطیف و ذهن اونها پر از این نوع سوالها که مثلا چرا اون خانم سیبیل داره و اکبر اقا قصاب محل هم سیبیل داره….!

و در اخر هم اینکه حالا دختر من سیبیل اون خانم رو با نمک میدونست….! دوتا طفل معصوم دیگه ممکنه با دیدن اون خانم از ترس قالب تهی کنند و تصویری ناخوشایند از مدرسه در ذهن اونها نقش ببنده…از ما گفتن بود….!

تخم لق…!!

_حَج خانُم طاعاتِتا قبول حَق بِشه ایشالله…! اِلتماس دعا…!

_ ای حاج خانم جان ما که سعادت نِداشتِم اِمسال…! هَمی زیر دِلُم هَمچی تیر میکیشه میه بالا تا هَم مَغز سَرُم که مِرسه ول مُکُنه….واز دوبَره از هَمی زیر شیکَمُم تیر میکیشه میه بالا تا هم مغز سَرُم….! رفتُم دکتر شیش جور قرص رنگِ وارَنگ دِده….مِگه روزه بِره شُما سَمّه حاج خانُم…!!

_ مو که هرچی بچه ها مِگن نگیر نِنه….نَگیر…! وازَم کار خودُمِه مُکُنُم…! مُگم شما مِخِن روز آتیش جَهندَم جواب بِدن که هی مِگِن نگیر نگیر….! سندِه های شَب مُوندِه…!!

_ سعادت دِری خواهر جان…سعادت دِری…!

_ مگم راستی ای نِواسِه اَشرَف خانُم که ماخاست بیه خواستگاری دختر کوچیکه آمد یا نیامد…!!؟ از مو نِشنُفتِه بیگیر خواهر جان دختر نِدی به ای ها…! پِسره یَک جوریه…! موهاشِه از پوشت با کِش مِبِنده…خاک عالَم…!! یک روزَم دَم حاوُولی وِستادِه بودُم امد رَد رَفت سِلام نِکرد صداش کِردُم گفتُم بیا بیبینُم خیر نِدیده…! مگه شما نِواسِه اشرف خانم نیستی…! تا که سَرشه بالا کِرد دیدُم هَمچی اَبروهاشِه وَرداشته صورتِشه بَند اِنداخته که نزدیک بود هَمونجه تُف کُنُم تو صورتِش…! یک بویی یَم مِداد که صَد رَحمَت به بوی مُستِراب…!

دیروزَم دیدُم رَفت تو مِسجد گلمکانیا با خودُم گفتُم واز خوبه که نِماز ماخانه دیدُم نِه بابا….خیر سر باباش رَفت رید بعدِشَم سَرشِه عین گاب اِنداخت پویین رُفتِگ….اِنگار نِه اِنگار که دِرَن اَذون مِگن…!! پریروزَم دیدَنِش تو کوچه باغ سَنگی لِنگ ظُهر از تو کیفش یَک شیشه اب دراوُرده خورده …تازه اقاما مُگفت مُستِرابَم که مِره آب نِمیریزه کونِشه بوشوره…خدایا توبه…!

خُب مو بُرُم دیگه….. ماخام بِره اِفطار (چَربِ شیرین) دُرُست کُنُم با ای زعفرونای گیرون…..اِلتماس دُعا آبجی جان…..اِلتماس دعا…!! ها راستی….ایره یادُم َرَفت بُگم…!!! عِشرَت خانَم هَمسِده دیفال به دیفالِشا مُگفت بیچه که بودِه با دوچرخه خورده زمین تُخماش لَق رفته….به ما چیکار اَصَن….التماس دعا….

و ما چه غمگین بودیم که دست هایمان اینقدر کوچک است…!

بعد از چندین سال تصمیم گرفتیم با عیال بریم سینما….شاید بعد از ده سال….شایدم پونزده سال….! یادم نمیاد…! خلاصه گفتیم سینمای دیاموند بریم….بلیط گرفتیم برای (برفهای روی کاج) و رفتیم تو ….چقدر عوض شده بود این سینما…! خلاصه فیلم شروع شده بود و اقایی با چراغ قوه مارو راهنمایی کرد رفتیم نشستیم و فیلم رو دیدیم که هیچ چیزی نداشت الا بازی خوب مهناز افشار رو….! هیچ چیز سینما به من نچسبید الا گرمای دست همسرم که توی دستم بود…!

دلم تنگِ سینمای اون روزاست…راه که میرفتی زیر پات خِرچ خِرچ پوستای تخمه بود که نَرم میشُدَن و ناله میکردن ….! بوی خیارشور و کالباس مارتا دولا …/ بوی سیگار زر بابا…/ بوی جوراب و عرق تن ادما…/بوی عطرهای ارزان و صدای تریک تریک شکستن تخمه….! اصن سینما بدون تخمه که سینما نیست که….بدون ساندویچ کالباس….بدون پروفکان فیلم های اینده….!

آخ که چقدر ذوق داشت فیلم های امیر ارسلان نامدار یا فیلم های بیک ایمانوردی و بهروز و فردین و ناصر….! روی صندلی که مینشستی صدای فروشنده دوره گردی که جعبه چوبی به گردنش بود و تخمه و تنقلات میفروخت میومد ….! و ما ساندویچ هایی که مادر با گوشت کوبیده درست کرده بود و لایش سبزی و پیاز هم گذاشته بود میخوردیم و با یه قُلُپ اب میدادیمش پایین تا خرج بابا زیاد نشه و بازم بیارمون سینما….! بعد از ساندویچ هم نوبت تخمه های خربزه ای بود که مادر تَف داده بود و نفری یک مُشت بهمون میداد و ما چه غمگین بودیم که دست هایمان اینقدر کوچک است و دست های بابا بزرگ…!!

پرده سینما که باز میشد سرود ملی بود و عکس شاه که همه بلند میشدیم و بعد هم پُروفِکان فیلم های اینده که چفدر زیبا بود و بعد هم فیلم اصلی …..گنج قارون / قیصر / داش آکل / طوقی / حسن کچل….! و گاهی چقدر میخندیدیم و گاهی چقدر میترسیدیم و گاهی چقدر دعا میکردیم که قهرمان فیلم کشته نشود و گاهی هم اینقدر هیجانزده میشدیم که لگد به صندلی جلویی میزذیم و وقت خوردن ساندویچ انگشتمان را گاز میگرفتیم و اخ هم نمیگفتیم….و گاهی هم انقدر ذوق میکردیم که قهرمان فیلم با هر مشت یکنفر را ناک اوت میکند که کودکانه میخندیدیم و ای وَل میگفتیم( باریکِلا….باریکِلا )….!

انهایی که سینمای اون سالها رو ندیدند نمیتوانند درک کنند و انهایی که دیدند آه میکشند برای ان روزها که همه چی طعم خوبی داشت حتی زندگی….نمیخواهم گریه کنم به یاد آن روزها….نمیخواهم….! نگاهم نکن….نگاهم نکن…..!!

جاکِش توره چی به سیاست…؟

_چیه جوات جان تو لَکی بِرار….؟

_ هیچی دِداش…!

_ مرگ ما چیه…عاشق رفتی دِداش..آقات مُرده…؟

_ کاش عاشق رفته بودُم اَصخَر جان…!! کاش آقام مُرده بود….یَره خواهره مادر…!!

_ پس چی…؟ مرگ ما بگو دیگه…!

_ اوهو اوهو اوهو…فخخخخ………………………………….!!

_ گیریه مُکُنی جِوات….توره به اَبَلفَض بگو چیکار رفته…جان دِداش بگو…!

_ زاغ دُم سفیدُم اَصخَر جان…..زاغ دُم سفیدُم …!!

_ نگو که باخت دادی….؟

_ باخت دادُم بُقُران….باخت دادُم به اَبَلفَض…!!

_ وامُصیبَتا…واویلا…چطو دِل نِترکوندی جوات جان….! کِی…؟ به کی..؟

_ به اِسمال بَنگی….! سَر شرط بندی…!

_ شرط چی…؟

_ هیچی…! مو گفتُم قالیباف اول مِره او گفت هَمی شیخه چُسه چیه اِسمِش…هَمی خُنُکه که کیلید دستش میگیره…! روحانی…!

_ خُب…!

_ هیچی دیگه…گفت اگه قالیباف اول رَفت دوسِر ونیم بَنگ تَخته ای بده به ما….اگرَم روحانی برنده رَفت مو زاغ دُم سفیدُمه بِدِم بِهش….یَره خواهره مادر….! بُقران تَقَلُب رفته اَصخَر….به امام رضا تقلب رفته ….اوهو….اوهو…اوهو…فخخخخخخخخخ…!!

_ جاکِش توره چی به سیاست…؟

_ گه خوردم اَصخَر جان…گه خوردُم…! مو به هر کی گفتُم به کی رای مِدی گفت: قالیباف دِداش…!! هم یکی نگفت روحانی…! او جلیلی گوزه گفتن ها…! ولی هم یکی نگفت روحانی…! ننه خودم مگفت قالیباف بعد تو حوزه میبینم با او خط خرچنگ قورباغه نیویشه روحانی…! مگم ننه بره چی نیویشتی روحانی…؟ مگه ننه روحانی بیشه بیتره…! مِگه داییت گفته قالیباف با گازاَنبُر تُخم دانشجویاره مِکِندِه….!! خُب مِکِنده که مِکِنده…! خلبان نبود که بود…! چشماش سبز نبود که بود….! به سبد نِمُگفت چلوصافی که مُگفت…! بِچه طرقبه نبودکه بود…. یَره خواهره مادر….! اَصَن ماها عادت کِردِم دیگه….عادت کِردِم هی خَم بِرم تا شِیخا تَرتیب ماره بِدَن….یَره خواهره مادر…! ای شیخَه ره با کیلید تا دسته انداختن اخ هم نِگفتِم….تازه رَفتِم تو خیابونا رقصیدِم….یره وَضعِما خیلی خراب رفته اَصخَر جان…خیلی خراب رفته…!!

_ حالا مِخی چیکار کُنی…!

_ هیچی…الان ماخاستُم بُرُم هَمی دور فلکه صاحب الزمان یَک دوسیخ جیگر با یک نون سنگک بخورُم بعد بُرُم از رو زیست خاور خودُمه بِندازُم پویین…! مو طاقت ای رسوایی ره نِدرُم اَصخَر جان…ای زاغ دُم سفیدُم عین ناموسُم مِمانه….شَبا تو بَغَلُم نِبِشه خوابُم نِمُبُره…!اوهو اوهو اوهو…..فخخخ….!

_ پس واستا مو بُرُم هَمو مووایلُمه بیارُم …! دِداش فیلمِش بِشه کِلاس دِره….مِگن دَمِش گرم بخاطر عِشقِش خودِشه اِنداخت پویین….واستا آمَدُم….!! نِری ها…..

تمرین پیروزی…!

خُب….!! ما دلمون پیروزی میخواست از بس که شکست خوردیم….دلمون شادی میخواست از بس که غم خوردیم….! دلمون هیجان میخواست از بس که دل مُرده ایم….! دلمون شُک میخواست از بس که دیگه قَلبمون نمیزد….!! دلمون خنده میخواست از بس که بغض کردیم….!دلمون ازادی میخواست از بس که باتوم خوردیم….!

خُب….!! ما که برنده نشدیم…! اینوخودمون هم میدونیم….!! اما تونستیم که اَدای برنده ها رو دربیاریم…! تونستیم که شادی کنیم….!! تونستیم که تو خیابون برقصیم…..شما باورتون میشه…؟ ما تونستیم توی خیابون برقصیم….اَشک بریزیم…و در عین اَشک ریختن و با بغض چند ساله بخندیم….!! اره…ما دوباره تونستیم بخندیم…تونستیم برف پاک کن های ماشین رو به حرکت دربیاریم و هی بوق بزنیم…دید..دید…دیدید…دید….! دیدید ما زنده ایم…دیدید…؟!!

آقای روحانی…! تو رابین هود مانبوده و نیستی…دل خوش نکن به این شادی و فریاد ما….ما داریم تمرین پیروزی میکنیم حاج آقا…!!

فیتزای پی پی نونی….!

_ دِداش فیتزاها چَنده…؟

_ پیتزای چی عزیزم…؟

_ هَمینا دیگه….مگه هَمینا فیتزا نیست…؟

_ چه نوع پیتزایی….؟ مخصوص…!گوشت و قارچ….پپرونی…!

_ ها هَمی پی پی نونی….چَنده…؟

_ سیزده تومن …!

_ سیزده هزار تِمَن….! یَره خواهره مادر….مگه چی دِره توش….! همیناره پَنش تَن سَرِ میلانِ ما مِدَن شیش تِمَن…!

_ ………………………!

_ مِدی دِداش شیش تِمَن که یکی بِده با یک فِپسی…!!

_ نه اقا جون….مقطوعه…!

_ دلار که آرزون رفته که ….!!

_ چه ربطی به دلار داره …؟

_ واجیبیلَم به دلار بَنده دِداش….ایره نِگا….!! الان مَظِمّه دلار چَنده دِداش….؟

_ نمیدونم اقا جون…!

_ یَره خواهره مادر….! حالا که آمده پویین خبر نِدری ها….صَرف نِمُکُنِه بِگی ها….! اگه الان رفته بود بالا که خوب خِبَر داشتی که…..یَره خواهره مادر….همه زرنگ رفتَن بِره ما….مو خودُم خَتمُم دِداش…!

_ بفرما اقا جون…..بفرما….!!

_ قربونت دداش….!!! حالا مِدی یا نِمِدی…؟ شیش و پونصَد حساب کن حالا ….جهندَم…!!

_کمتر نمیشه اقا….بفرمایید…!

_ ضِلَر مُکُنی دِداش ها….مگه هَمی فیتزا چی دِره توش….! اَصَن حرضَت عباسی شماها فقط پول جا میگیرن….!!

_ ……………………………………….!!

_ چی پَس مُگفتَن به روحانی رای بِدن آرزونی مِره….کُس شِعر بود….!

_ …………………………………!!

_ به جان خودُم اگه قالیباف رییس جمهور مِرَفت ای فیتزاها الان دِنه هزار تِمَن بود…..یَره خواهره مادر….اَقَلِکَم همشهری که بود که ….کُسخُلا رَفتَن به روحانی رای دادن…!مِرتِکه نِجِس….!! هَمچی بَدُم می یه اَزی شیخا که چی….! یَره چی گوشنَمه….!! کالباس مارتا دولا دِری دِداش…؟

_ نداریم….!!

_ هَمبِرگِرد چارنونه چی…؟

_ نداریم….!!

_ ای به هَم تُخم اَسب حَرضَت عباس که نِدری…..! اتوبوسای پَنش تَن کوجا وامِستَن….؟مُرُم هَم سَر میلان خُودما….! کو پولام….!! یَره خواهره مادر کو پولام….؟ پولام کُو…..اَی یَره……!!

نَرو جلو دِداش که ماشینِته داغون مُکُنَن کُ…کِشا…!!

دیشب گفتیم بریم در جشن شادی مردم برای راهیابی ایران به جام جهانی شرکت کنیم…! همه چی خوب بود تا اینکه از بلوار وکیل آباد مشهد بعلت ترافیک شدید پیچیدیم داخل بلوار امامت تا یه جورایی فرار کنیم …! کمی که جلو رفتیم دیدیم چند نفر هی به ماشین ها اشاره میکنن که برگردین و یکی دونفر اومدن جلو گفتن: نَرو جلو دِداش که ماشینِته داغون مُکُنُ کُ…کِشا…!!خیلی از ماشین ها گوش کردن و از روی فضای سبز دور زدن و الفرار ولی من یواش یواش رفتم جلو تا اینکه از دور دیدم جمعیت دوطرف یک پراید رو گرفتن و مثل گهواره دارن تکون تکون میدن…خواستیم برگردیم اما دیر شده بود دیگه…!!

کنار من پرایدی بود که راننده و همراهش دختر بودند…. کاش دست من میشکست….!کاش قلم من میشکست….! کاش چشم من کور میشد…! و یا کاش آنقدر بی انصاف بودم که قیچی سانسور میزدم بر دیده هایم….!! دخترها توقع چنین بی حرمتی هایی رو نداشتن اونها شیشه ها رو بالا نکشیده و درها رو قفل نکرده بودن عین من…! چه دستهای پلیدی رفت داخل….و جیغ دخترها…! و ترس همسرم…! و رقص جوانی در جلوی ماشین ما و چشم هایی پر از خون….!! دختری پیاده شد و ……….

دیدن این لحظه های نفرت انگیز تمام زیبایی های شادی مردم رو از ذهنم پاک کرد…! وحشت زده گریختیم به صدمتری و فرار را بر قرار ترجیح دادیم….! و یادم رفت که یکی از همین مردم بود که گل زد به کُره و کاش یادبگیریم که هیچوقت گل به خودی نزنیم…!!

من را با شجونی و شریعتمداری چه کار…؟

محمد رضا خاتمی حرف از آشتی ملی زده…!

اما من با خیلی ها قهر هستم وفکر آشتی هم نمیکنم….!من را با شجونی و شریعتمداری چه کار…؟ من را با مرتضوی چه سنخیتی هست..؟ تف به صورت یامین پور نمیکنم اما از من توقع نداشته باشید حتی به صورتش نگاه کنم….!انحصار طلب نیستم اما لطفا مرا با سیب زمینی هم اشتباه نگیرید…! کینه جونیستم /انتقامجونیستم/ من فرزند صلح و آشتی هستم اما نه با هر عقده گشای دیوانه ای…مرا با چشمان خون گرفته سعید تاجیک چه کار…؟ روی من حساب نکن اقای محمد رضا خاتمی…روی خیلی ها حساب نکن برادر…لطفا زیاد جو گیر نشو….هنوز تا اخر پاییز وقت خیلی مانده….!!

دنبال‌کردن

هر نوشتهٔ تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.

به 345 مشترک دیگر بپیوندید